// API callback
related_results_labels({"version":"1.0","encoding":"UTF-8","feed":{"xmlns":"http://www.w3.org/2005/Atom","xmlns$openSearch":"http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/","xmlns$blogger":"http://schemas.google.com/blogger/2008","xmlns$georss":"http://www.georss.org/georss","xmlns$gd":"http://schemas.google.com/g/2005","xmlns$thr":"http://purl.org/syndication/thread/1.0","id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-8258654725374878539"},"updated":{"$t":"2024-01-01T18:13:34.006+01:00"},"category":[{"term":"Koncerty"},{"term":"PM relacjonują"},{"term":"Relacja"},{"term":"aktualnie w głośnikach"},{"term":"Subiektywnie"},{"term":"news"},{"term":"Festiwale"},{"term":"Felieton"},{"term":"PM odkrywają"},{"term":"Recenzje"},{"term":"Open'er Festival"},{"term":"koncert"},{"term":"PM komentują"},{"term":"PM recenzują"},{"term":"Lor"},{"term":"rock"},{"term":"Refleksje"},{"term":"Folk"},{"term":"Orange Warsaw Festival"},{"term":"Podcast"},{"term":"Nothing But Thieves"},{"term":"Foals"},{"term":"OFF Festival"},{"term":"Open'er"},{"term":"indie rock"},{"term":"aktualności"},{"term":"Ralph Kaminski"},{"term":"Coldplay"},{"term":"Daria Zawiałow"},{"term":"PM wspominają"},{"term":"Foo Fighters"},{"term":"Hania Rani"},{"term":"Ben Howard"},{"term":"Coachella"},{"term":"Kasia Lins"},{"term":"Kaśka Sochacka"},{"term":"Kraków Live Festival"},{"term":"Król"},{"term":"Muse"},{"term":"Nick Cave \u0026 The Bad Seeds"},{"term":"Sigrid"},{"term":"Streaming"},{"term":"The National"},{"term":"Woodstock"},{"term":"tęskno"},{"term":"Arctic Monkeys"},{"term":"Colours Of Ostrava"},{"term":"Dawid Podsiadło"},{"term":"Jack White"},{"term":"Kwiat Jabłoni"},{"term":"Lana Del Rey"},{"term":"Muzyczne Podsumowanie Roku"},{"term":"Przystanek Woodstock"},{"term":"Royal Blood"},{"term":"Tash Sultana"},{"term":"The Killers"},{"term":"biffy clyro"},{"term":"dodie"},{"term":"franz ferdinand"},{"term":"garage-rock"},{"term":"Angie McMahon"},{"term":"Blossoms"},{"term":"Brodka"},{"term":"Florence"},{"term":"Fontaines D.C."},{"term":"Gorillaz"},{"term":"Indie"},{"term":"Julien Baker"},{"term":"Kiwi jr."},{"term":"London Grammar"},{"term":"My Chemical Romance"},{"term":"Patrick The Pan"},{"term":"Phoebe Bridgers"},{"term":"Sam Fender"},{"term":"Tame Impala"},{"term":"The Black Keys"},{"term":"The Lumineers"},{"term":"Tom Odell"},{"term":"Wolf Alice"},{"term":"boygenius"},{"term":"Alfie Templeman"},{"term":"Arlo Parks"},{"term":"Artur Rojek"},{"term":"Beabadoobee"},{"term":"Black Honey"},{"term":"CHVRCHES"},{"term":"Declan McKenna"},{"term":"Dry Cleaning"},{"term":"Fest Festival"},{"term":"Florence And The Machine"},{"term":"Hinds"},{"term":"Hozier"},{"term":"Iggy Pop"},{"term":"Isaac Gracie"},{"term":"Kings Of Leon"},{"term":"Krzysztof Zalewski"},{"term":"Of Monsters And Men"},{"term":"PM polecają"},{"term":"Queens Of The Stone Age"},{"term":"Runforrest"},{"term":"Samia"},{"term":"Skunk Anansie"},{"term":"Stach Bukowski"},{"term":"Superorganism"},{"term":"Tom Rosenthal"},{"term":"WaluśKraksaKryzys"},{"term":"Yonaka"},{"term":"girl in red"},{"term":"30 Seconds To Mars"},{"term":"Alexandra Savior"},{"term":"Another Sky"},{"term":"Atlas Arena"},{"term":"Coals"},{"term":"Des Rocs"},{"term":"Dream Wife"},{"term":"Dua Lipa"},{"term":"Editors"},{"term":"George Ezra"},{"term":"Haim"},{"term":"Holly Humberstone"},{"term":"Interpol"},{"term":"Izzy And The Black Trees"},{"term":"Julia Pietrucha"},{"term":"Karaś\/Rogucki"},{"term":"Keaton Henson"},{"term":"LCD Soundsystem"},{"term":"Lewis Capaldi"},{"term":"Mela Koteluk"},{"term":"Misia Furtak"},{"term":"Moby"},{"term":"MorMor"},{"term":"Moriah Woods"},{"term":"Muzyczny Freestyle"},{"term":"Natalie Bergman"},{"term":"Nilüfer Yanya"},{"term":"Oh Wonder"},{"term":"Organek"},{"term":"Phoenix"},{"term":"Podsumowanie"},{"term":"Queen"},{"term":"Red Hot Chili Peppers"},{"term":"Rex Orange County"},{"term":"Sigur Rós"},{"term":"Sonbird"},{"term":"Sorry Boys"},{"term":"St. Vincent"},{"term":"Sufjan Stevens"},{"term":"The 1975"},{"term":"The Bullseyes"},{"term":"The Hives"},{"term":"The Kills"},{"term":"The Magic Gang"},{"term":"The Raconteurs"},{"term":"The Sherlocks"},{"term":"The Strokes"},{"term":"The Vaccines"},{"term":"The War On Drugs"},{"term":"Thom Yorke"},{"term":"Vincent"},{"term":"Whitney"},{"term":"Wspomnienia"},{"term":"Young Fathers"},{"term":"cleopatrick"},{"term":"line-up"},{"term":"punk-rock"},{"term":"Alice Boman"},{"term":"Alix Page"},{"term":"Arcade Fire"},{"term":"Atlvnta"},{"term":"Aurora"},{"term":"Balthazar"},{"term":"Bear's Den"},{"term":"Beirut"},{"term":"Billie Eilish"},{"term":"Birdy"},{"term":"Blur"},{"term":"Bluszcz"},{"term":"Bon Iver"},{"term":"Boy Pablo"},{"term":"Bruno Mars"},{"term":"Caribou"},{"term":"Celeste"},{"term":"Christine and the Queens"},{"term":"Clairo"},{"term":"Dakota"},{"term":"Daniel Spaleniak"},{"term":"De La Soul"},{"term":"De Staat"},{"term":"Depeche Mode"},{"term":"Durand Jones"},{"term":"Feral Atom"},{"term":"Ferris \u0026 Sylvester"},{"term":"Fismoll"},{"term":"Fleet Foxes"},{"term":"Francis Tuan"},{"term":"Gang Of Youths"},{"term":"Garbage"},{"term":"Gary Clark Jr."},{"term":"Gracie Abrams"},{"term":"Great September"},{"term":"Greta van Fleet"},{"term":"Gretel Hänlyn"},{"term":"Heima"},{"term":"Inheaven"},{"term":"Inside Seaside"},{"term":"JMSN"},{"term":"Jade Bird"},{"term":"Jakub Skorupa"},{"term":"James Blake"},{"term":"Jan Serce"},{"term":"Jann"},{"term":"Jessie Reyez"},{"term":"Jungle"},{"term":"Junius Meyvant"},{"term":"Kari"},{"term":"Kendrick Lamar"},{"term":"Kortez"},{"term":"Kwiatki"},{"term":"Leski"},{"term":"Linkin Park"},{"term":"Little Simz"},{"term":"Lola Marsh"},{"term":"Lorde"},{"term":"Los Bitchos"},{"term":"Lucy Dacus"},{"term":"Luna"},{"term":"Mac DeMarco"},{"term":"Magda Kluz"},{"term":"Maggie Rogers"},{"term":"Majlo"},{"term":"Manchester Orchestra"},{"term":"Marcelina"},{"term":"Marmozets"},{"term":"Martin Lange"},{"term":"Maya Hawke"},{"term":"Michael Kiwanuka"},{"term":"Muchy"},{"term":"Mumford and Sons"},{"term":"Muna"},{"term":"Muzz"},{"term":"Noname"},{"term":"OFF Festiwal"},{"term":"OSKA"},{"term":"Odina"},{"term":"Ofelia"},{"term":"Okay Kaya"},{"term":"Olivia Rodrigo"},{"term":"On Air Festival"},{"term":"Oxford Drama"},{"term":"Oysterboy"},{"term":"Parcels"},{"term":"Perfect Son"},{"term":"Pharrell Williams"},{"term":"Piotr Zioła"},{"term":"Placebo"},{"term":"Queen's Pleasure"},{"term":"Roosevelt"},{"term":"Rosalía"},{"term":"Rozen"},{"term":"Sanah"},{"term":"Shaed"},{"term":"Snail Mail"},{"term":"Soundrive Festival"},{"term":"Spring Break"},{"term":"Stonkatank"},{"term":"Suede"},{"term":"Taylor Swift"},{"term":"Terrific Sunday"},{"term":"The Big Moon"},{"term":"The Cassino"},{"term":"The Fruitcakes"},{"term":"The Pretty Reckelss"},{"term":"The xx"},{"term":"Valeria Stoica"},{"term":"Valerie June"},{"term":"Vök"},{"term":"Warpaint"},{"term":"Wildes"},{"term":"Yak"},{"term":"alt-J"},{"term":"alternative rock"},{"term":"blues"},{"term":"dream pop"},{"term":"indie-pop"},{"term":"singer-songwriter"},{"term":"songwriter"},{"term":"Älskar"},{"term":"Ólafur Arnalds"},{"term":"Aldous Harding"},{"term":"Algiers"},{"term":"Alice Phoebe Lou"},{"term":"Alvvays"},{"term":"Amber Run"},{"term":"Amyl and the Sniffers"},{"term":"Anaïs Mitchell"},{"term":"Angus \u0026 Julia Stone"},{"term":"Archive"},{"term":"Arctic Lake"},{"term":"Arek Kłusowski"},{"term":"Ars Latrans Orchestra"},{"term":"Atzur"},{"term":"Baasch"},{"term":"Baby Queen"},{"term":"Band Of Horses"},{"term":"Bartees Strange"},{"term":"Bass Astral x Igo"},{"term":"Beck"},{"term":"Benjamin Booker"},{"term":"Better Person"},{"term":"Big Red Machine"},{"term":"Big Thief"},{"term":"Black Midi"},{"term":"Black Radio"},{"term":"BlackHoney"},{"term":"Bleachers"},{"term":"Blondshell"},{"term":"Blues na Świecie Festival"},{"term":"Bokka"},{"term":"Bombay Bicycle Club"},{"term":"Bonny Light Horseman"},{"term":"Bownik"},{"term":"Bring Me The Horizon"},{"term":"Broken Hands"},{"term":"Brutus"},{"term":"Buslav"},{"term":"Børns"},{"term":"CVC"},{"term":"Cage The Elephant"},{"term":"Caroline Polachek"},{"term":"Chair"},{"term":"Charlie Hickey"},{"term":"Cheap Tobacco"},{"term":"Cigarettes After Sex"},{"term":"City and Colour"},{"term":"Claud"},{"term":"Clock Machine"},{"term":"Crystal Fighters"},{"term":"Czesław Mozil"},{"term":"DOTE"},{"term":"Daisy Jones \u0026 The Six"},{"term":"Damien Rice"},{"term":"Damon Albarn"},{"term":"Daria ze Śląska"},{"term":"Daughter"},{"term":"Dave Matthews Band"},{"term":"David Byrne"},{"term":"David Keenan"},{"term":"Dawid Tyszkowski"},{"term":"Dora Jar"},{"term":"Duxius"},{"term":"Dziwna Wiosna"},{"term":"Eden Rain"},{"term":"Egyptian Blue"},{"term":"Elbow"},{"term":"Ellie Goulding"},{"term":"Enchanted Hunters"},{"term":"Enter Shikari"},{"term":"Ergo Arena"},{"term":"Ethan Gruska"},{"term":"Ethel Cain"},{"term":"Etta Marcus"},{"term":"Everything Everything"},{"term":"Ex:Re"},{"term":"Ezra Collective"},{"term":"FKA Twigs"},{"term":"Faith No More"},{"term":"Father John Misty"},{"term":"Fenne Lily"},{"term":"Fertile Hump"},{"term":"Film muzyczny"},{"term":"First Aid Kit"},{"term":"Fisz Emade Tworzywo"},{"term":"Flume"},{"term":"Foreign Air"},{"term":"Formation"},{"term":"Foster The People"},{"term":"Freya Ridings"},{"term":"Friendly Fires"},{"term":"Gently Tender"},{"term":"Geowulf"},{"term":"Gerry Cinnamon"},{"term":"Ghostly Kisses"},{"term":"Glass Animals"},{"term":"Green Day"},{"term":"Grian Chatten"},{"term":"Hannah Jadagu"},{"term":"Hatchie"},{"term":"Hela"},{"term":"Henry David's Gun"},{"term":"Henry No Hurry"},{"term":"Honne"},{"term":"Hórmónar"},{"term":"IDestroy"},{"term":"Illuminati Hotties"},{"term":"Imagine Dragons"},{"term":"Imarhan"},{"term":"Impact Festival"},{"term":"Inhaler"},{"term":"J.Wise"},{"term":"JFDR"},{"term":"Jack Johnson"},{"term":"Jamie T"},{"term":"Jamie xx"},{"term":"Jane's Party"},{"term":"Jarvis Cocker"},{"term":"Jarvis Coker"},{"term":"Jessie Ware"},{"term":"John Butler"},{"term":"Jordan Rakei"},{"term":"Jorja Smith"},{"term":"Joy Crookes"},{"term":"Juan Wauters"},{"term":"Julia Marcell"},{"term":"Julia Pośnik"},{"term":"Julie Byrne"},{"term":"Justice"},{"term":"Kaleo"},{"term":"Kali Uchis"},{"term":"Kapral Zajączek"},{"term":"Kathia"},{"term":"Keatsu"},{"term":"KennyHoopla"},{"term":"Kevin Morby"},{"term":"Kid Kapichi"},{"term":"Kills Birds"},{"term":"King Hannah"},{"term":"Kings Of Convenience"},{"term":"Kodaline"},{"term":"Kolory"},{"term":"Kolumbia"},{"term":"Kora"},{"term":"Kraś\/Rogucki"},{"term":"Kristiane"},{"term":"Kuba Dąbrowski"},{"term":"Kuba Jaźwiecki"},{"term":"Kygo"},{"term":"Lady Pank"},{"term":"Lao Che"},{"term":"Late Summer Festival"},{"term":"Leon Bridges"},{"term":"Let's Eat Grandma"},{"term":"Liam Gallagher"},{"term":"Lianne La Havas"},{"term":"Lillie Mae"},{"term":"Lisa Hanningan"},{"term":"Lo Moon"},{"term":"Lord Huron"},{"term":"Lovejoy"},{"term":"Low Island"},{"term":"Luwten"},{"term":"M83"},{"term":"MGMT"},{"term":"Maida Vale"},{"term":"Man-Made Sunshine"},{"term":"Mando Diao"},{"term":"Maraton Piosenki Osobistej"},{"term":"Marcus Mumford"},{"term":"Marina Satti"},{"term":"Marta Bijan"},{"term":"Martin Garrix"},{"term":"Massive Attack"},{"term":"Matilda Mann"},{"term":"Matlida Mann"},{"term":"Matt Berninger"},{"term":"Matt Maltese"},{"term":"Mdou Moctar"},{"term":"Me And That Man"},{"term":"Men I Trust"},{"term":"Middle Of Kids"},{"term":"Milburn"},{"term":"Miles Kane"},{"term":"Miley Cyrus"},{"term":"Milky Chance"},{"term":"Mini Mansions"},{"term":"Mitski"},{"term":"Miuosh"},{"term":"Modern Lies"},{"term":"Mona Polaski"},{"term":"Múlk"},{"term":"Nanna"},{"term":"Natalia Nykiel"},{"term":"Natalia Przybysz"},{"term":"Nation Of Language"},{"term":"Next Fest"},{"term":"Nick Cave"},{"term":"Nils Frahm"},{"term":"Nosowska"},{"term":"Novo Amor"},{"term":"Ocie Elliott"},{"term":"Odesza"},{"term":"Of Monster And Men"},{"term":"Ola Wielgomas"},{"term":"Oliver Sim"},{"term":"Olivia Dean"},{"term":"Open'er Park"},{"term":"Orla Gartland"},{"term":"PJ Harvey"},{"term":"PM przypominają"},{"term":"PVRIS"},{"term":"Pale Waves"},{"term":"Paolo Nutini"},{"term":"Paramore"},{"term":"Paul McCartney"},{"term":"Paula \u0026 Karol"},{"term":"Pearl Jam"},{"term":"Pillow Queens"},{"term":"Plains"},{"term":"Pol'and\"Rock Festival"},{"term":"Pola Rise"},{"term":"Polo \u0026 Pan"},{"term":"Porridge Radio"},{"term":"Prophets of Rage"},{"term":"Pumarosa"},{"term":"Punisher"},{"term":"Rachael Lavelle"},{"term":"Radiohead"},{"term":"Rat Boy"},{"term":"Renata Przemyk"},{"term":"Renforshort"},{"term":"Rina Sawayama"},{"term":"Rob Moose"},{"term":"Rock In Summer Festival"},{"term":"Romy"},{"term":"RubyWaters"},{"term":"Rudimental"},{"term":"Ryder The Eagle"},{"term":"Sam Smith"},{"term":"Scorpions"},{"term":"Sea Girls"},{"term":"Sea Power"},{"term":"Shame"},{"term":"Shishi"},{"term":"Silk Sonic"},{"term":"Siostry Łotry"},{"term":"Skullcrusher"},{"term":"Slaves"},{"term":"Slowthai"},{"term":"Sløtface"},{"term":"Smügy"},{"term":"Snow Patrol"},{"term":"Snowman"},{"term":"Soccer Mommy"},{"term":"Solange"},{"term":"Songhoy Blues"},{"term":"Sonia Pisze Piosenki"},{"term":"Sports Team"},{"term":"Stay Wild Festival"},{"term":"Stereo Honey"},{"term":"Stereophonics"},{"term":"Stromae"},{"term":"Sylvie Kreusch"},{"term":"Syndrom Paryski"},{"term":"Sóley"},{"term":"Taco Hemingway"},{"term":"Tauron Nowa Muzyka Festiwal"},{"term":"Tempelhof Sounds"},{"term":"Ten Tonnes"},{"term":"The Academic"},{"term":"The Beatles"},{"term":"The Bloody Beetroots"},{"term":"The Comet Is Coming"},{"term":"The Cure"},{"term":"The Gardener \u0026 The Tree"},{"term":"The Gloomy Islands of Misdiagnosed"},{"term":"The Heavy Heavy"},{"term":"The King's Parade"},{"term":"The Kooks"},{"term":"The Lathums"},{"term":"The Mars Volta"},{"term":"The Murder Capital"},{"term":"The Mysterines"},{"term":"The Reytons"},{"term":"The Rolling Stones"},{"term":"The Shelters"},{"term":"The Smile"},{"term":"The Snuts"},{"term":"Tommy Lefroy"},{"term":"Transgresje"},{"term":"Travis Scott"},{"term":"Troye Sivan"},{"term":"Two Door Cinema Club"},{"term":"Underscores"},{"term":"VHS"},{"term":"Voo Voo"},{"term":"Waglewski Fisz Emade"},{"term":"Warhaus"},{"term":"Welshly Arms"},{"term":"Welur"},{"term":"Wet Leg"},{"term":"Wiktoria Zwolińska"},{"term":"Will Butler"},{"term":"Will Joseph Cook"},{"term":"Wille And The Bandits"},{"term":"Yard Act"},{"term":"You Me At Six"},{"term":"Yungblud"},{"term":"Ziela"},{"term":"alternatywny pop"},{"term":"harlea"},{"term":"metal"},{"term":"mura masa"},{"term":"new"},{"term":"reggae"},{"term":"stoner rock"},{"term":"whenyoung"},{"term":"Łona i Webber"}],"title":{"type":"text","$t":"Podróże Muzyczne"},"subtitle":{"type":"html","$t":"Muzyczny bloger i miłośnik koncertów, festiwali, dobrej muzyki, rocka, folku, indie, alternatywy, odkrywający nowe talenty. Relacje, komentarze, newsy, recenzje płyt."},"link":[{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#feed","type":"application/atom+xml","href":"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/feeds\/posts\/default"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"https:\/\/www.blogger.com\/feeds\/8258654725374878539\/posts\/default\/-\/Punisher?alt=json-in-script"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/search\/label\/Punisher"},{"rel":"hub","href":"http://pubsubhubbub.appspot.com/"}],"author":[{"name":{"$t":"Podróże Muzyczne"},"uri":{"$t":"http:\/\/www.blogger.com\/profile\/03913404281226996349"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"32","height":"23","src":"\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEi6rX-6BU3CHTjgypxEMah1yKZV56_FbgeGTNcZ_N2wLpxtPKEzX_BQD97x7xjKOyPwyDWUevgDmYecy5EGRusKeVvjHLiRDcrqpL9ig73saotOvu-5SKFAd0PGWXhXzH0EKY-TOkR2q7iZ5c_XhdxC_SSqwB4uVfiKrcaWw9KEz4w\/s220\/Sylwester%20Zar%C4%99bski,%20Podr%C3%B3%C5%BCe%20Muzyczne.jpeg"}}],"generator":{"version":"7.00","uri":"http://www.blogger.com","$t":"Blogger"},"openSearch$totalResults":{"$t":"1"},"openSearch$startIndex":{"$t":"1"},"openSearch$itemsPerPage":{"$t":"25"},"entry":[{"id":{"$t":"tag:blogger.com,1999:blog-8258654725374878539.post-6359976714481907659"},"published":{"$t":"2021-01-28T21:06:00.001+01:00"},"updated":{"$t":"2023-12-28T11:30:08.521+01:00"},"category":[{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"Muzyczne Podsumowanie Roku"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"Phoebe Bridgers"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"Podcast"},{"scheme":"http://www.blogger.com/atom/ns#","term":"Punisher"}],"title":{"type":"text","$t":"Bohaterka Roku 2020: Phoebe Bridgers!"},"content":{"type":"html","$t":"\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\n  \u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-5RJtmvDO0x4\/YBMRG1Hn9aI\/AAAAAAAAHU4\/-ZAhd_8Zhj8HZcde6IxcZlTRXEeR3M0BwCNcBGAsYHQ\/s4093\/Phoebe%2Bcover.jpeg\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" data-original-height=\"3069\" data-original-width=\"4093\" src=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-5RJtmvDO0x4\/YBMRG1Hn9aI\/AAAAAAAAHU4\/-ZAhd_8Zhj8HZcde6IxcZlTRXEeR3M0BwCNcBGAsYHQ\/s16000\/Phoebe%2Bcover.jpeg\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\n  \u003Cspan\u003E\u003Ca name='more'\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/span\u003E\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Po premierze mojego autorskiego \u003Ca href=\"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/2021\/01\/muzyczne-podsumowanie-roku-2020.html\" target=\"_blank\"\u003EMuzycznego Podsumowania Roku 2020\u003C\/a\u003E wszystko\n  stało się jasne: krążek \"Punisher\" Phoebe Bridgers obwołałem najlepszym albumem zeszłego\n  roku! Kto jednak śledził mnie uważnie przez ostatnie miesiące, ten mógł już\n  wcześniej zauważyć zachodzący we mnie proces zakochiwania się po uszy w tej\n  utalentowanej artystce. Artystce, która nigdy nie doczekała się na moim blogu\n  prezentacji z prawdziwego zdarzenia. Czas nadrobić tę wstydliwą zaległość,\n  przybliżając jej muzyczną ścieżkę: od dzieciństwa do ery \"Punishera\"!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Możecie tę historię odsłuchać w postaci podcastu, ale mimo wszystko zachęcam\n  do przejrzenia tekstu, ponieważ okraszam tę opowieść odpowiednimi utworami i\n  innymi perełkami wygrzebanymi z głębin YouTube'a.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Ciframe frameborder=\"0\" height=\"102px\" scrolling=\"no\" src=\"https:\/\/anchor.fm\/podroze-muzyczne\/embed\/episodes\/Bohaterka-Roku-2020-Phoebe-Bridgers-epjuqb\" width=\"100%\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"232\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed-podcast\/episode\/0vPPurYGHANnAEhlf0AFSi\" width=\"100%\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ch3\u003E\u0026nbsp;\u003C\/h3\u003E\n  \u003Ch3\u003E1994-2019\u003C\/h3\u003E\u003Cdiv\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n    \u003Ca href=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-1cKUL2-p8i4\/YBHK_UW2jTI\/AAAAAAAAHUw\/1RCl6jcN10o2fnarCjTjbMKrgeZgvXCBwCNcBGAsYHQ\/s770\/Phoebe%2BBridgers%2B4.png\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" data-original-height=\"512\" data-original-width=\"770\" height=\"424\" src=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-1cKUL2-p8i4\/YBHK_UW2jTI\/AAAAAAAAHUw\/1RCl6jcN10o2fnarCjTjbMKrgeZgvXCBwCNcBGAsYHQ\/w640-h424\/Phoebe%2BBridgers%2B4.png\" width=\"640\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\n  \u003C\/div\u003E\n  \u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Rozpocznę tę opowieść jednak nietypowo i niechronologicznie. A mianowicie od\n  momentu, w którym Phoebe wskoczyła do mojej muzycznej galaktyki. Tu muszę\n  przywołać inną artystkę, która miała w tym duży udział – \u003Cb\u003EJulien Baker\u003C\/b\u003E.\n  W roku 2017 zachwycałem się jej wspaniałym, emocjonalnym krążkiem \"Turn Out\n  The Lights\". Julien, obok Tash Sultany, była dla mnie największym objawieniem\n  tamtego czasu. Kilka miesięcy później założyła ze swoimi przyjaciółkami żeńską\n  indie-folk-rockową supergrupę\u003Cb\u003E Boygenius\u003C\/b\u003E. Jej współtowarzyszkami okazały\n  się \u003Cb\u003ELucy Dacus \u003C\/b\u003Ei \u003Cb\u003EPhoebe Bridgers\u003C\/b\u003E. Każda z nich miała na koncie\n  swoje pierwsze, znakomite i wychwalane przez branżę wydawnictwa. Połączyła ich\n  wspólna miłość do pisania wrażliwych, intymnych tekstów i ubierania je w\n  gitarowe smęty. Nie zabrakło w tym też pewnych przypadków. Julien z Lucy\n  wydawały dla tej samej wytwórni Matador Records, występowały na wspólnej\n  trasie, a pewnego razu Julien obserwując występ Dacus, popłakała się ze\n  wzruszenia w trakcie kompozycji \"Map On A Wall\". Zaiskrzyło. Z Phoebe Julien\n  zaprzyjaźniła się podczas ich wspólnej trasy, która miała miejsce w pierwszej\n  połowie 2016 roku. Dla obu artystek były to ówcześnie skromne początki ich\n  muzycznych karier. Obie podzielały uwielbienie dla twórczości Dacus, która w\n  tamtym czasie wydała swój debiut \"No Burden\". Później Bridgers przypadkowo\n  wpadła na Lucy podczas muzycznego festiwalu w Filadelfii. Ścieżki tych\n  dziewczyn często się ze sobą przecinały, a zawiązane przyjaźnie były\n  pielęgnowane do tego stopnia, że w pewnym momencie dziewczyny zaczęły między\n  sobą esemesować o pomyśle nagrania wspólnego utworu. Koncepcja ta w\n  późniejszym czasie urosła do chęci stworzenia wspólnego projektu muzycznego na\n  wzór folk-rockowej supergrupy Crosby, Stills \u0026amp; Nash. W czerwcu 2018 roku\n  pojawiły się w słynnym studiu nagraniowym Sound City w Los Angeles, każda z\n  przygotowaną przez siebie piosenką i wspólnymi szkicami trzech kolejnych\n  utworów, by 26 października wydać olśniewającą EP-kę! Dziewczyny zachwyciły\n  mnie kapitalnymi harmoniami wokalnymi, interesującymi historiami i świetnie\n  skomponowanymi, indie-rockowymi melodiami. Dla mnie było to jedno z wydarzeń\n  muzycznych tamtego roku. Podejrzewam, że dla wielbicieli rosnącego w siłę\n  nurtu młodego pokolenia utalentowanych singer-songwriterek było to niemal jak\n  spełnienie mokrego snu! Dla samych artystek: trampolina do wskoczenia na\n  wyższy poziom. No i tu trzeba przyznać, że z tej trójki, to Bridgers najlepiej\n  wykorzystała ten moment. Zróbmy sobie jednak przerwę, by powrócić do tej\n  perełki, jaką była EP-ka \"Boygenius\". Na tym skromnym krążku każda z dziewczyn\n  miała swoje pięć minut. W kontekście Phoebe Bridgers trzeba wyróżnić napisany\n  przez nią piękny utwór \"My \u0026amp; My Dog\".\u0026nbsp;\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EI wanna be emaciated\u003Cbr \/\u003EI wanna hear one song without thinking of you\u003Cbr \/\u003EI\n    wish I was on a spaceship\u003Cbr \/\u003EJust me and my dog and an impossible view\u003C\/i\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/6T5zc36sAIE\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"380\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/6RjlLIuDFC8Dw91yRAdPz9\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Oczywiście w tamtym okresie ciągle zapatrzony byłem w Julien, ale zaczynałem\n  powolutku doceniać kunszt i talent jej przyjaciółek. Szczególnie siwowłosa\n  Phoebe Bridgers miała w sobie \"coś\" przyciągającego. Nie chciałem zdradzać\n  Julien, ale nieśmiało ukradkiem zaczynałem grzebać w twórczości Bridgers.\n  Okazało się, że rok wcześniej, we wrześniu, nakładem niezależnej wytwórni\n  \u003Cb\u003EDead Oceans\u003C\/b\u003E wydała swój pierwszy debiutancki krążek zatytułowany\n  \u003Cb\u003E\"Stranger in the Alps\"\u003C\/b\u003E. Daleki jestem od stwierdzenia, że ta płyta\n  dokonała rewolty w moim serduchu, ale po odsłuchu zapaliła mi się lampka\n  ostrzegawcza w głowie: \"oho, ta dziewczyna ma naprawdę ogromne pokłady talentu\n  i pisze niezwykle emocjonalne, cudowne kawałki\". To był naprawdę bardzo\n  obiecujący debiut. Phoebe ładnie nakreśliła na nim charakter swojej twórczości\n  w postaci utworów wypełnionych tragikomiczną esencją, złożonych z jej\n  osobistych doświadczeń, przemyśleń, niepokojów, ozdobionych folkowo-rockowym\n  instrumentalnym ciepłem oraz otulającym wokalem. O tym ostatnim fajnie\n  wypowiedział się na łamach Los Angeles Times współproducent debiutu i zarazem\n  przyjaciel Phoebe, Ethan Gruska (także muzyk, wnuk słynnego kompozytora Johna\n  Williamsa): \"Jej ton jest magiczny. Jakkolwiek brutalna może być piosenka, jej\n  głos jest pełen empatii\". Trafia idealnie w sedno! Phoebe potrafi kusić i\n  uwodzić mrocznymi, smutnymi klimatami, jak mało kto. Zawsze podkreślam, że\n  najbardziej poruszającym kawałkiem z tego krążka jest \u003Cb\u003E\"Funeral\"\u003C\/b\u003E.\n  Piosenka zainspirowana śmiercią przyjaciela, który zmarł w wyniku\n  przedawkowania narkotyków. Pierwsza zwrotka tego kawałka po prostu łamie\n  serducho za każdym razem: \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EI'm singing at a funeral tomorrow \u003Cbr \/\u003EFor a kid a year older than me\n    \u003Cbr \/\u003EAnd I've been talking to his dad; it makes me so sad \u003Cbr \/\u003EWhen I\n    think too much about it I can't breathe\u003C\/i\u003E\n  \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/jcq5NlYz1PU\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  O tym kawałku wypowiadał się m.in.: John Mayer, który na Twitterze napisał:\n  \"It' time to heard her. Listen to this. This is the arrival of a giant\". Ale\n  to oczywiście niejedyny mocny punkt, który znajdziemy na\n  \u003Cb\u003E\"Strangers in the Alps\"\u003C\/b\u003E. Piękne, melancholijne otwarcie w postaci\n  \u003Cb\u003E\"Smoke Signals\"\u003C\/b\u003E; mrożąca w krew żyłach ballada \u003Cb\u003E\"Killer\"\u003C\/b\u003E, w\n  której Phoebe przyznaje się, że niepokoi ją własna obsesja na punkcie\n  seryjnego mordercy Jeffreya Dahmera; jej pierwszy poważnie skomponowany utwór\n  (tekst powstał na podstawie źle zapamiętanego utworu Feist) –\n  \u003Cb\u003E\"Georgia\"\u003C\/b\u003E; cudna kompozycja \u003Cb\u003E\"Scott Street\"\u003C\/b\u003E;\n  \u003Cb\u003Ecover Marka Kozeleka \"You Missed My Heart\"\u003C\/b\u003E... O, przy nim na chwilę się\n  zatrzymajmy, bo stoi za nim ciekawa anegdota, którą kiedyś pochwalił się\n  Marshall Vore, perkusista zespołu Bridgers (a także jej były chłopak, do\n  którego dawne uczucie było inspiracją dla \"Smoke Signals\" i częściowo dla\n  \"Scott Street\". Notabene, te utwory zostały przez nich wspólnie napisane). W\n  2016 roku wraz z Phoebe poszli na koncert Sun Kill Moon w Los Angeles z\n  nadzieją na usłyszenie wspomnianego\u0026nbsp; kawałka, ale sprawa nie układa się\n  po ich myśli. Gdy wydawało się, że szansa jest już nikła, nagle Mark w trakcie\n  bisów zapytał się wprost publiczność, jaki utwór pragną usłyszeć. Phoebe\n  oczywiście głośno wykrzyczała swoją propozycję. Co więcej, Mark zaprosił ją na\n  scenę i wykonali ten utwór wspólnie. W kolejnych latach Phoebe spotykała z\n  Markiem, a nawet przeprowadziła z nim\n  \u003Ca href=\"http:\/\/www.sunkilmoon.com\/interview_mark_kozelek_phoebe_2018.html\" target=\"_blank\"\u003Ewywiad, który znajdziemy na stronie Sun Kill Moon z zarejestrowanym\n    fragmentem ich spontanicznego występu\u003C\/a\u003E!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cbr \/\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Przedstawiając jej debiutancki krążek, nie można przede wszystkim pominąć\n  bardzo istotnego i kluczowego z wielu względów utworu\n  \u003Cb\u003E\"Motion Sickness\"\u003C\/b\u003E.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cp style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003C\/p\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u003Ci\u003EI hate you for what you did \u003C\/i\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EAnd I miss you like a little kid \u003C\/i\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  To piosenka, którą Phoebe bała się ujawniać światu, ponieważ ukryła w niej\n  bardzo intymną historię swojego życia. \"Motion Sickness\" to uniwersalna\n  opowieść o zakochiwaniu się w osobie, która jest dla ciebie wredna i zarazem\n  utwór, którym Phoebe uderza w \u003Cb\u003ERyana Adamsa\u003C\/b\u003E, z którym połączył ją\n  krótki, burzliwy romans... Hmm, wrócimy do tego tematu, ale wydaje mi się, że\n  to najwyższa pora, by cofnąć się kilkanaście lat wstecz i przedstawić historię\n  Phoebe od samego początku.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/9sfYpolGCu8\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"380\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/0AkAmg94XyiHODJaiGHh9O\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe Bridgers urodziła się 17 sierpnia 1994 roku w Pasadenie, hrabstwie Los\n  Angeles. Dorastała z młodszym bratem Jacksonem w średnio zamożnej rodzinie.\n  Ich ojciec zajmował się stolarką scenografii dla produkcji telewizyjnych i\n  filmowych. Matka, Jaime Bridgers, łapała się różnych dorywczych prac. Osiem\n  miesięcy po narodzinach córki dostała zatrudnienie jako opiekunka domu nocnego\n  kompleksu sztuk pięknych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Irvine. W kolejnych\n  latach zdarzało się jej zabierać ze sobą Phoebe do pracy. Podczas sprzątania\n  sali koncertowej, często pojawiał się pianista, który stroił fortepian. Jamie\n  wspomina, że Phoebe uwielbiała te momenty, wpatrywała się w instrument,\n  słuchała i była zahipnotyzowana. Muzyka zresztą wypełniała dom Bridgersów od\n  zawsze. Phoebe wspomina w wywiadach dorastanie pośród kolekcji winyli\n  składających się z między pozycji takich autorów jak: Joni Mitchell, Hank\n  Williams, The Pretenders, Neil Young, Jackson Browne, Tom Waits i wielu\n  innych. Swoje ulubione utwory uczyła się grać na pianinie, a później na\n  gitarze. Jamie była pierwszą i największą fanką jej muzycznego talentu. Przez\n  lata zachęcała córkę do przyjmowania każdych okazji do występów, nawet jeśli\n  to miały to być tylko podwórkowe urodziny. Zabierała ją do Folk Music Center w\n  Claremont, by mogła nauczyć się gry na banjo i ukulele od Ellen\n  Chase-Verdries, matki Bena Harpera. Wysyłała ją na targowisko Pasadena Farmers\n  Markets, by zarabiała na ulicznych występach. Tworzyła w jej iPodzie playlisty\n  z piosenkami Beatlesów i w każdej możliwej chwili jeździły wspólnie na\n  koncerty. Jej relacje z mamą były bardzo bliskie. Natomiast ojciec, jak\n  wspomina Phoebe w rozmowie z \u003Ci\u003EThe New Yorker\u003C\/i\u003E, był wrażliwy na punkcie\n  pieniędzy i nie lubił, gdy brała lekcje gry na gitarze. Ale jednocześnie to\n  właśnie on słuchał Toma Waitsa i Jacksona Browne'a. Z perspektywy ulicy\n  Bridgersi wydawali się być dobrze funkcjonującą rodziną, ale wewnątrz między\n  rodzicami Phoebe pojawiały się tarcia. Ojciec zmagał się z nałogami oraz\n  znęcał się nad swoją żoną. Rozwiedli się, gdy Phoebe skończyła 20 lat, co\n  wywołało u niej spory gniew. Jej skomplikowane relacje z tatą są przedmiotem\n  treści pozornie przebojowego utworu \"Kyoto\", który jest jedną z\n  najpiękniejszych perełek jej drugiego albumu \"Punisher\". Ale nie wybiegajmy\n  jeszcze tak daleko w przyszłość.\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W wieku 13 lat Phoebe Bridgers intensywnie przygotowywała się do przesłuchań\n  organizowanych przez \u003Cb\u003Eliceum Los Angeles County High School for the Arts\u003C\/b\u003E\n  (ciekawostka: uczyły się tam siostry Haim). Stworzyła trzyczęściową wersję\n  utworu Stephena Fostera \"Hard Times Come Again No More\". W poszczególnych\n  fragmentach zamierzała zaprezentować gospel, americanę i folk. Z sali\n  przesłuchań Phoebe wychodziła ze szklistymi oczami – jurorzy zatrzymali ją po\n  pierwszym wersecie. A to oznaczało, że albo ją mogli pokochać, albo od razu\n  odrzucić. Pokochali.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe nie była wzorową uczennicą, ale codzienne lekcje śpiewu na wokalistyce\n  jazzowej były dla niej cennym doświadczeniem. W tym licealnym okresie przeszła\n  przez fazę bycia emo oraz odkryła swoją biseksualność. Rodzice zabraniali jej\n  spotykania się z chłopakami, więc zaczęła romansować z dziewczynami o podobnej\n  orientacji, które zaczęły zwracać na nią szczególną uwagę po tym, jak przy\n  udziale koleżanki Phoebe pozbyła się połowy włosów w szkolnej toalecie\n  (ostatecznie Phoebe sama dokończyła dzieła i zgoliła się na łyso) oraz zaczęła\n  nosić spodnie zamiast sukienek. Jak sama podkreśla: wyglądała bardzo gejowsko.\n  Jej mama początkowo nie potrafiła tego zaakceptować i w ich relacjach pojawiło\n  się rozdarcie, ale z czasem pogodziły się w tym temacie ze sobą.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W okresie licealnym (od 2012 roku) zaczęła grać na basie w żeńskiej, punkowej\n  grupie \u003Cb\u003ESloppy Jane\u003C\/b\u003E. Phoebe po latach twierdzi, że grała tam okropnie.\n  Sam zespół przyciągał publiczność szalonymi występami. Liderka grupy i wciąż\n  dobra przyjaciółka Phoebe, Haley Dahl, potrafiła rozbierać się do naga,\n  malowała usta farbą, która w trakcie występu spływała po jej całym ciele,\n  rzucała się w tłum. Ich występy charakteryzowały się performatywnymi\n  sytuacjami. Przykładowo dziewczyny na koniec niektórych występów zapętlały\n  fragmenty Teletubisiów na małym ekranie telewizora, po czym siadały na scenie\n  niczym instruktorki jogi i czekały na reakcję publiczności. Ich muzyka była\n  agresywna, surowa, jazgotliwa. Phoebe wyróżniała się na tle koleżanek swoim\n  bardziej stoickim podejściem oraz czarnymi strojami.\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/y9HpboLEWKI\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/o3PrD8y_PDQ\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Na jednym z koncertów Sloppy Jane w roku 2014 pojawił się przyjaciel rodziny\n  Bridgersów, pracownik firmy castingowej. Gorączkowo szukał obsady do reklam\n  tworzonych dla Apple. Zespół punkowy złożony wyłącznie z dziewcząt wydawał mu\n  się idealnym pomysłem. Haley wahała się i koniec końców nie zgodziła się na\n  udział w tym marketingowym projekcie. Phoebe z resztą dziewczyn postanowiła\n  jednak wykorzystać tę szansę. W reklamie promującej telefon Iphone'a zagrały\n  cover \"Gigantic\" Pixies, a Bridgers przejęła tymczasowo rolę liderki.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/KFXwyi85gMA?list=PLcJS8Vr2ScpcGcsvNv0oY5k2SybNkwQkF\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe potem pojawiała się jeszcze w kilku pomniejszych reklamach marek takich\n  jak Taco Bell, HomeGoods, Intiut czy Quick Books. Powód czysto prozaiczny.\n  Pieniądze. Za kilkusekundowe występy Phoebe zarabiała wystarczająco dużo, by\n  spokojnie opłacać czynsze i wszystkie późniejsze koszta związane z produkcją\n  swojego albumu... Tak, pomimo przygody w Sloppy Jane (swoją drogą, po\n  przeprowadzce do Nowego Jorku, Haley Dahl dalej kieruje tym projektem, który\n  urósł do 11-osobowej formacji), jej serducho nieustannie najmocniej biło w\n  kierunku twórczości singer-songwriterskiej. W tamtym okresie narodziła się jej\n  \u003Cb\u003Eobsesja na punkcie Elliota Smitha\u003C\/b\u003E – jednego z najwybitniejszych\n  amerykańskich songwriterów, który związany był z Los Angeles. Obecnie sama\n  mieszka w dzielnicy Silverlake, kilkaset metrów od miejsca, w którym żył\n  Elliot i jak przyznaje: \"Kiedy przeprowadziłam się do East Hollywood, nie\n  mogłam uwierzyć, że wszystko, o czym śpiewał, widzę na własne oczy: kolorowe\n  dachówki, kościół scjentologów, apteki czynne całą dobę\". Hołd dla tej postaci\n  złożyła na drugim albumie w tytułowej piosence \"Punisher\". Samo słowo\n  \"punisher\" to żartobliwy pejoratyw używany przez muzyków do określania\n  nadgorliwych fanów. \"Napisałam piosenkę o tym, że gdyby Elliott Smith żył,\n  prawdopodobnie nie byłabym dla niego najfajniejszą osobą do rozmowy. Jestem\n  super fanem i wiem zbyt wiele o jego muzyce. Więc napisałem to tak, jakbym\n  była punisherem\" – wyjaśnia w rozmowie z \u003Ci\u003EThe New Yorker\u003C\/i\u003E.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W opowieściach o Phoebe Bridgers zazwyczaj pomijana jest jej pierwsza\n  niefizyczna publikacja,\n  \u003Cb\u003Eumieszczona 31 marca 2014 roku na Bandcampie EP-ka \"Killer\"\u003C\/b\u003E! Na ten\n  obecnie archiwalny materiał złożyło się pięć utworów nagranych w domowym\n  studiu niejakiego Andersa Wellsa. Piosenkom \"Chelsea\", \"Georgia\", \"Killer\",\n  \"Turned Around\" i \"Whatever\" blisko do mocno zespołowej, gitarowej,\n  indie-rockowej estetyki, ale słychać tu również pociągnięcia w stronę\n  skromnego folku (\"Killer\"). To prawdziwa perełka jeśli chodzi o jej muzyczne\n  dokonania! Na szczęście ktoś postanowił się nią podzielić na kanale\n  YouTube!\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/FMJIBXicJ7o\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W 2015 roku Phoebe Bridgers zrezygnowała z możliwości studiowania na\n  bostońskim Berklee College of Music, została w Los Angeles i postanowiła dalej\n  chwytać się każdej możliwej okazji do prezentacji swojej solowej twórczości.\n  Wspomina częste występy w muzycznym barze Room 5 z najmniejszą salą koncertową\n  w całym LA i gorączkowe błagania swoich przyjaciół o przychodzenie na jej\n  koncerty. Krok po kroku Phoebe z anonimowej postaci w muzycznym środowisku\n  tego miasta zaczęła stawać się intrygującą postacią i zawiązywać nowe\n  znajomości. Tak między innymi poznała gitarzystę i singer-songwritera\n  \u003Cb\u003E Harrisona Whitforda\u003C\/b\u003E (obecnie przyjaciel i członek jej zespołu), który\n  pewnego dnia, dzięki swoim znajomościom, podrzucił perkusiście Ryana Adamsa\n  jej twórczość, a ten zaprosił ją do studia, w którym przebywał Ryan...\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/2hKpWFs_Heo\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Przy pierwszym spotkaniu z \u003Cb\u003ERyanem Adamsem\u003C\/b\u003E Phoebe zagrała utwór\n  \"Killer\", którym oczarowała starszego o 20 lat, uznanego muzyka. Ośmielił się\n  ją nawet nazwać następczynią Boba Dylana. Następnego dnia Bridgers, w\n  odpowiedzi na zaproszenie Ryana, ponownie pojawiła się w studiu z gitarą\n  akustyczną, po to, by profesjonalnie nagrać swoje piosenki na taśmę analogową.\n  Tak narodził się 7-calowy winyl \u003Cb\u003E\"Killer\"\u003C\/b\u003E, który został wydany przez PAX\n  AM – wytwórnię kierowaną przez Adamsa. Na stronie A znalazł się tytułowy\n  utwór, a stronę B wypełniły kompozycje \"Georgia\" oraz \"Steamroller\" –\n  wszystkie wykonane w sposób akustyczny. Na tym przygoda z Ryanem Adamsem się\n  nie skończyła. 40-latek zaproponował młodszej koleżance udział w jego\n  europejskiej trasie i zaczął z nią flirtować. Przez krótki czas romansowali ze\n  sobą, ale w pewnym momencie uwaga Ryana na punkcie Phoebe stała się obsesyjna\n  i emocjonalnie obraźliwa. Nadzorował jej każdy krok, zaczął grozić\n  samobójstwami, żądał uprawiania seksu przez telefon... Phoebe szybko\n  zakończyła tę relację, a Ryan w akcie zemsty nie zabrał ją na swoją trasę\n  koncertową. Nie zapomniał jednak o niej i w roku 2017 ponowił zaproszenie do\n  otwierania jego koncertów. Pomimo chłodnych relacji Phoebe, po dyskusji z\n  wytwórnią i menadżerem, zgodziła się na tę propozycję. Udział w trasie\n  koncertowej miał pomóc w promocji jej debiutanckiego albumu. Już w trakcie\n  pierwszego dnia spotkała ją niekomfortowa sytuacja. Ryan poprosił ją o\n  przyniesienie czegoś do swojego pokoju hotelowego. Phoebe spełniając prośbę,\n  zastała w pokoju nagiego Adamsa... W roku 2019 Phoebe Bridgers wraz z innymi\n  kobietami na łamach \u003Ci\u003EThe New York Times\u003C\/i\u003E\n  oskarżyła publicznie Ryana Adamsa o nadużycia na tle seksualnym. Choć ta\n  relacja nie należała do najszczęśliwszych, to nie da się ukryć, że wydanie\n  7-calowego debiutu pomogło Phoebe Bridgers w zwróceniu na siebie jeszcze\n  większej uwagi branży muzycznej.\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"180\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/7h2uO2Fq2YYYQflfyF7u1M\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Szczęśliwie na początku swojej kariery solowej Phoebe nawiązywała również o\n  wiele owocniejsze znajomości. Poznała \u003Cb\u003ETony'ego Berga\u003C\/b\u003E i wspominanego już\n  wcześniej \u003Cb\u003EEthana Gruskę\u003C\/b\u003E, którzy zostali współproducentami jej obu\n  dotychczasowych albumów; \u003Cb\u003EDave'a Rowana\u003C\/b\u003E pracującego w High Road Touring\n  – firmie bukującej trasy artystom; \u003Cb\u003EDarina Harmona\u003C\/b\u003E, który zaś został jej\n  menadżerem, po tym jak zobaczył jej występ dla 20 osób oraz także wspominaną\n  już \u003Cb\u003EJulien Baker\u003C\/b\u003E, która zabrała ją w trasę koncertową na początku 2016\n  roku i stała się bliską przyjaciółką. Najważniejsze chyba jednak okazało się\n  dla niej spotkanie z kolejnym idolem jej nastoletniego okresu –\n  \u003Cb\u003EConorem Oberstem\u003C\/b\u003E (ceniony songwriter, lider świetnej formacji Bright\n  Eyes, której działalność została zawieszona w 2011 roku, a reaktywowana w\n  2020). Jego charakterystyczny emo-folk stanowił dla Phoebe dużą inspirację.\n  Przekopując się przez jej konto na Instagramie, odnalazłem kilka nagrań z\n  koncertów Obersta, na których się pojawiała jako nastolatka. Gdy zatem latem\n  2016 roku otrzymała wiadomość sms od ich wspólnego znajomego, Kyle'a\n  Wilkersona (promotor, współzałożyciel agencji koncertowej Sid The Cat) z\n  propozycję otwierania\u0026nbsp; sekretnego koncertu Conora w Bootleg Theater, nie\n  wahała się z odpowiedzią ani sekundy. \"Kiedy usłyszałem, jak zaczyna śpiewać,\n  poczułem, że spotykam się ponownie ze starym przyjacielem\" – tak pierwsze\n  spotkanie z Phoebe Bridgers opisuje Oberst na łamach \u003Ci\u003EThe New Yorker\u003C\/i\u003E. Na\n  backstage'u wymienili między sobą pierwsze zdania, a Conor wysunął nawet\n  prośbę o przesłaniu mu jeszcze niezmiksowanego materiału przygotowanego na\n  debiutancki krążek Phoebe. W rozmowie z \u003Ci\u003EThe Fader\u003C\/i\u003E ujawniła treść maila,\n  który dostała później od Obersta. Pozwolę sobie go zacytować w oryginale:\n  \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003E\n    \"Meant to write and tell you how much I have been listening to your cuts.\n    They keep growing on me and get stuck in my head. It’s nice to know you are\n    out there singing this stuff. I think lots of people will find good comfort\n    in your songs. They are soothing and empathetic, which I know I need more of\n    in my life. Anyways, I don’t want to blow a bunch of smoke up your ass, but\n    it’s true\".\n  \u003C\/i\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Jakoś tak się również złożyło, że album \"Strangers in the Alps\" Phoebe\n  miksowała w mieście Omaha (Nebraska) z \u003Cb\u003EMike'em Mogisem\u003C\/b\u003E – gitarzystą\n  grupy Bright Eyes. Tam doszło do kolejnych spotkań z Conorem, który nawet\n  wzbogacił swoim wokalem utwór \"Would You Rather\". Zaprosił ją także jako\n  support na swoją trasę po Europie, która odbyła się na początku 2017 roku.\n  Stał się on dla Phoebe mentorem i przyjacielem takim, jakim domniemanie mógł\n  być Ryan Adams, gdyby nie... sami już wiecie co.\u0026nbsp;\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Muzyczna chemia między Conorem a Phoebe na tyle się zacieśniła, że dwa lata\n  później powołali do życia wspólny projekt muzyczny:\n  \u003Cb\u003EBetter Oblivion Community Center\u003C\/b\u003E.\u0026nbsp; Nie zdążył właściwie jeszcze\n  wtedy dobrze opaść kurz zachwytów nad EP-ką \"Boygenius\" i wspólną trasą\u0026nbsp;\n  Phoebe, Julien Baker i Lucy Dacus, a tu znienacka i bez zapowiedzi na początku\n  roku 2019 pojawił się nowy album, przy którym Bridgers maczała palce. 23\n  stycznia, dzień przed premierą imiennego debiutu wspólnego projektu, Phoebe i\n  Conor wykonali w programie \u003Ci\u003EThe Late Show with Stephen\u003C\/i\u003E Colbert swój\n  sztandarowy przebój \u003Cb\u003E\"Dylan Thomas\"\u003C\/b\u003E. Trzy dni później wystąpili w CBS\n  This Morning, a 29 stycznia opublikowali klip do wspomnianego pierwszego\n  singla i ogłosili trasę koncertową w Stanach Zjednoczonych oraz Europie. W\n  kwietniu wydali jeszcze 7-calowy winyl z nowym utworem \"Little Trouble\" oraz\n  \"Sleepwalkin'\" w odświeżonej (Daydreamin') wersji. W tamtym roku twórczość\n  Better Oblivion Community Center, oscylująca między indie-rockowym graniem,\n  okazała się jedną z najmilszych muzycznych niespodzianek. W wywiadzie dla\n  magazynu \u003Ci\u003EDIY\u003C\/i\u003E Phoebe podkreśliła, że \"trasa z Better Oblivion Community\n  Center była świetną zabawą, ponieważ pisaliśmy piosenki rockowe. Miałam wtedy\n  taki tok myślenia i nagrałam sporo (\u003Ci\u003EPunishera\u003C\/i\u003E) w trakcie i poza tą\n  trasą\". Z tego samego artykułu warto przytoczyć również inną wypowiedź,\n  istotną w kontekście jej drugiego albumu: \"Kiedy byłam w trasie (\u003Ci\u003EStranger in the Alps\u003C\/i\u003E) moimi ulubionymi utworami do grania były \u003Ci\u003EMotion Sickness\u003C\/i\u003E i\n  \u003Ci\u003EScott Street\u003C\/i\u003E\" – utwory, w których coś się dzieje – a nie moje pieśni\n  żałobne, chociaż lubię je pisać\". W tych dwóch stwierdzeniach słychać genezę\n  zmian, które tak zachwyciły publiczność na całym świecie w roku 2020.\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  No i tak... Wiem, że to jest idealny moment, by płynnie przejść do tego\n  przełomowego, zeszłorocznego roku, ale nie mogę nie wspomnieć jeszcze o jednej\n  kolaboracji...\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/UXzReYLuavg\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"380\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/5622zSt4RLqNSPShdqmWpj\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Otóż wśród osób rozpływających się nad talentem Phoebe Bridgers znalazł się\n  również \u003Cb\u003EMatt Berninger\u003C\/b\u003E! Ich pierwsze spotkanie nastąpiło jesienią 2018\n  roku. Phoebe Bridgers otwierała wtedy występy The National w trakcie ich trasy\n  po Stanach Zjednoczonych. Każdego wieczoru pojawiała się również w trakcie\n  koncertu utytułowanego zespołu, by wspólnie wykonać wybrany utwór z ich\n  repertuaru. W sieci łatwo odnaleźć kilka amatorskich nagrań dokumentujących te\n  wydarzenia. \u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/3Kd-Gafwp74\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: left;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Do ich twórczej współpracy doszło rok później. Matt Berninger otrzymał maila\n  od reżysera Scotta Aukermana z pytaniem, czy byłby zainteresowany stworzeniem\n  czegoś niewielkiego na potrzeby filmy\n  \u003Cb\u003E\"Beetwen Two Ferns: The Movie\"\u003C\/b\u003E (pełnometrażowe rozwinięcie popularnego\n  serialu Zacha Galifianakisa, cechującego się szalonymi, niezręcznymi wywiadami\n  z celebrytami) tworzonego dla Netflixa. Matt podrzucił mu prosty szkic utworu\n  napisanego wspólnie ze swoją żoną Catrin i Mikiem Brewerem, który miał być\n  wykorzystany w scenie z barem w tle. Wtedy Scott zapytał się, czy będzie\n  możliwość stworzenia dwóch wersji utworu: jednej przeznaczonej konkretnie dla\n  tej sceny i drugiej – pełnometrażowej. Matt zdał sobie sprawę, że nie obędzie\n  się bez pomocy z zewnątrz. Zadzwonił do producenta... Tony'ego Berga, który\n  akurat pracował z Phoebe Bridgers i Ethanem Gruską w studiu Sound City. \"Wtedy\n  uderzył mnie piorun. Byłem jak: 'Cholera jasna! Może uda mi się to zamienić w\n  duet z Phoebe.' Łaskawie pozwoliła mi wejść do studia i rozbić jej sesję\n  nagraniową. Wyprodukowała to z Tonym i Ethanem\". To była super zabawa\" – tak\n  Matt opisał dla portalu \u003Ci\u003EVariety\u003C\/i\u003E kulisy powstania cudownego utworu\n  \u003Cb\u003E\"Walking on a String\"\u003C\/b\u003E. Dodajmy, że w nagraniach uczestniczyli też\n  członkowie zespołu The Walkmen: Matt Barrick (perkusja) oraz Walter Martin\n  (gitara). Wrażliwość, talent do pisania smutnych piosenek oraz ciepłe wokale\n  Phoebe i Matta znalazły piękny wspólny język, tworząc niesamowitą muzyczną\n  chemię! Piosenka została nagrana w dwóch wersjach: bliskiej popowej glorii\n  oraz w stylu chilloutowej americany. Warto jeszcze dodać, że Phoebe i Matt\n  oczywiście pojawiają się w krótkiej scenie filmu \"Beetwen Two Ferns: The\n  Movie\", grając \"Walking on a String\" z zespołem w niewielkim barze\n  \u003Cspan class=\"VIiyi\" lang=\"pl\"\u003E\u003Cspan class=\"JLqJ4b\" data-language-for-alternatives=\"pl\" data-language-to-translate-into=\"en\" data-phrase-index=\"0\"\u003E\u003Cspan\u003EOh Grady w San Fernando Valley w Kalifornii.\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"360\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/9a17sJFSSds\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  To nie było ich ostatnia współpraca w tamtym roku. Phoebe od 2017 roku wydaje\n  w grudniu reinterpretację wybranego świątecznego utworu w celach\n  charytatywnych. W 2019 roku do wykonania nowej wersji kompozycji\n  \u003Cb\u003E\"7 O'Clock News \/ Silent Night\"\u003C\/b\u003E duetu Simon \u0026amp; Garfunkel zaprosiła\n  \u003Cb\u003EFionę Apple\u003C\/b\u003E i właśnie \u003Cb\u003EMatta Berningera\u003C\/b\u003E. Podobnie jak to zrobił w\n  1966 roku duet folkowy, Phoebe łączy tradycyjną świąteczną kolędę z czytaniem\n  nagłówków wiadomości, tylko tym razem wyciętych z 2019 roku, ze wzmiankami o\n  debacie na temat aborcji, sextingu, impeachmencie Donalda Trumpa i nie tylko.\n  W rolę prezentera wciela się Berninger, a Fiona wspomaga wokalnie Phoebe w\n  \"Silent Night\". Phoebe w świątecznych wydaniach brzmi po prostu cudnie!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  PS W 2018 roku nagrała cover \"Christmas Song\" zespołu McCarthy Trenching\n  wspólnie z... Jacksonem Brownem, co również było spełnieniem jej marzeń!\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/tPOnGd2w1Go\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Conor Oberst, Fiona Apple i Matt Berninger nie szczędzą Phoebe pięknych\n  słów.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n    Conor niedawno wyznał dla portalu \u003Ci\u003EPitchfork\u003C\/i\u003E:\u0026nbsp;\n  \u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Całkowicie znokautowała (odnośnie \"Punishera\"). Nie sądzę, żeby istniały\n  jakiekolwiek granice jej talentu. Jest po prostu tak kurewsko prawdziwa i tak\n  ciężko pracuje. Ludzie nie mogą z nią zadzierać. Ona będzie robić swoje i\n  będzie niesamowitą sprawą być świadkiem jej dokonań. Po prostu tak bardzo ją\n  kocham. Jest bardzo niewielu ludzi, których spotykasz w życiu i którzy cię\n  zmieniają: pamiętam moje życie, zanim ją poznałem i po\".\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Fiona dla \u003Ci\u003ENylon \u003C\/i\u003Estwierdziła:\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Jej teksty są mądre i poetyckie, ale bezpośrednie. Jest wspaniałą osobą, z\n  którą można przebywać. Za każdym razem, gdy ją słyszę, marzę o tym, by spędzić\n  z nią trochę czasu i zaśpiewać na żywo – nawet nie dla publiczności – po\n  prostu myślę, że spędzanie czasu i śpiewanie z nią byłoby dobrym\n  uczuciem.\"\u0026nbsp;\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Matt, również dla \u003Ci\u003ENylon\u003C\/i\u003E, opisuje jej twórczość jednym zdaniem:\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Jej piosenki sprawiają, że czujesz się, jakbyś słyszał, jak ktoś mówi ci coś,\n  czego nie powiedział nikomu innemu\".\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Mając za sobą takie wsparcie oraz bagaż tylu wspaniałych doświadczeń i\n  sukcesów, Phoebe Bridgers stała się w oczach obserwatorów sceny\n  singer-songwriterskiej (oraz moich!) wielką nadzieją! Nikt chyba jednak nie\n  był przygotowany na to, co artystka zaproponuje nam w roku 2020!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ch3\u003E2020\u003C\/h3\u003E\n  \u003Cdiv\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n  \u003Ch3\u003E\n    \u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n      \u003Ca href=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-13aWz69HuUM\/X_jX0yx3v6I\/AAAAAAAAHTk\/zw9mx-4BMj0Bv76_MjsRvzsiwB6xeoQogCNcBGAsYHQ\/s1024\/Bridgers.jpg\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" data-original-height=\"683\" data-original-width=\"1024\" height=\"426\" src=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-13aWz69HuUM\/X_jX0yx3v6I\/AAAAAAAAHTk\/zw9mx-4BMj0Bv76_MjsRvzsiwB6xeoQogCNcBGAsYHQ\/w640-h426\/Bridgers.jpg\" width=\"640\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\n    \u003C\/div\u003E\n    \u003C\/h3\u003E\u003Cdiv\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Dla Phoebe Bridgers to był absolutnie przełomowy czas! I nie myślę tu\n  wyłącznie o krążku \"Punisher\". Phoebe drzwiami i oknami dobijała się do swoich\n  fanów, nie dając ani na chwilę przez te dwanaście miesięcy o sobie zapomnieć\n  (serio, śniła mi się ta dziewczyna po nocach, a czasami miałem wręcz wrażenie,\n  że zaraz przekroczy próg mojego pokoju), a przy tym skutecznie zawalczyła o\n  uwagę nowych słuchaczy i całej branży muzycznej. Zaryzykuję już stwierdzenie,\n  że z nadziei stała się gwiazdą sceny indie! Lista jej zeszłorocznych sukcesów\n  jest imponująca!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zacznijmy może jednak od tego... czego nie udało się dokonać w roku 2020.\n  Pandemia koronawirusa zniweczyła oczywiście jej kolejne plany koncertowe.\n  Przed nadejściem społecznej kwarantanny zdążyła jeszcze co prawda wystąpić 26\n  lutego w Carnegie Hall u boku Patti Smith, Matta Berningera, Iggy'ego Popa i\n  Laurie Anderson, ale kolejne miesiące, które zapowiadały się wyjątkowo,\n  musiała spędzić w domu. Wiosną miała po raz kolejny ruszyć w trasę z The\n  National (tym razem w podróż po Japonii, Australii i Nowej Zelandii) oraz obok\n  Beabadoobee otwierać halowe koncerty The 1975 w Ameryce. W dalszej\n  perspektywie były zaplanowane występy na festiwalach europejskich oraz, tak\n  podejrzewam, jesienią osobna trasa w Stanach promująca zaplanowany solowy\n  krążek numer dwa. Odnośnie niego – tu Phoebe trzymała się twardo swojego planu\n  i \"Punisher\" ukazał się bez opóźnień (a nawet niespodziewanie dzień\n  wcześniej!). I chwała temu! Oczywiście to niezbyt komfortowa sytuacja, gdy\n  artysta nie może zabrać swoich nowych piosenek w trasę i dzielić się z nimi w\n  bezpośredni sposób, ale Phoebe przygotowała mnóstwo niespodzianek, które w\n  jakimś stopniu rekompensowały tę sytuację. A już na pewno pomogły zaistnieć\n  temu krążkowi w muzycznym eterze i świadomości wielu słuchaczy. Ale na samym\n  początku roku Phoebe zauroczyła mnie całkowicie czymś innym...\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Dokładnie 11 stycznia ukazał się trzeci singiel, promujący nadchodzący drugi\n  album... \u003Cb\u003EEthana Gruski\u003C\/b\u003E. W tejże kompozycji zatytułowanej\n  \u003Cb\u003E\"Enough For Now\"\u003C\/b\u003E wspiera go, a jakże, Phoebe Bridgers! To kapitalna i\n  przyjemnie przebojowa kompozycja, do której często wracam. Wy już wiecie kim\n  jest Ethan Gruska, ale dla mnie w tamtej chwili był on odkryciem. Kilka dni\n  później ukazał się tenże album \"En Garde\", w którym Ethan ukrył sporo\n  muzycznego dobra i nie brakuje tam też kolejnych ciekawych kolaboracji\n  (wpierają go Lianną La Havas i Moses Sumney!). A skoro już o muzycznych\n  współpracach mowa, to Phoebe uraczyła nas jeszcze kilkoma innymi\n  niespodziankami... \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_eNumVa7H1s\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Krótki epizod w roku 2020 zaliczyły dziewczyny z \u003Cb\u003EBoygenius\u003C\/b\u003E, wspierając\n  \u003Cb\u003EHayley Williams\u003C\/b\u003E w kompozycji \u003Cb\u003E\"Roses\/Lotus\/Violet\/Iris\"\u003C\/b\u003E na jej\n  solowym albumie \u003Cb\u003E\"Petals For Armor\"\u003C\/b\u003E.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/omHdRlpmqyg\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Spore zaskoczenie pojawiło się u mnie na wieść, że Phoebe Bridgers wsparła\n  \u003Cb\u003EThe 1975\u003C\/b\u003E w oszczędnej balladzie\n  \u003Cb\u003E\"Jesus Christ 2005 God Bless America\"\u003C\/b\u003E z albumu\n  \u003Cb\u003E \"Notes On A Conditional Form\"\u003C\/b\u003E! Ta współpraca wynikła ze wzajemnej\n  adoracji (propozycja wyszła od Matty'ego Healy) i wypadła bardzo ładnie. To\n  jeden z najlepszych fragmentów, nieco jednak rozczarowującej, ostatniej płyty\n  ambitnych Brytyjczyków, na której delikatny, backgroundowy wokal Phoebe\n  usłyszymy również w kompozycjach \"Then Because She Goes\", \"Roadkill\" i\n  \"Playing on My Mind\".\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/K0kbllNyEO0\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe nadal blisko współpracowała z \u003Cb\u003EConorem Oberstem\u003C\/b\u003E. Wsparła go i\n  jego kolegów z \u003Cb\u003EBright Eyes\u003C\/b\u003E swoim wokalem w wyjątkowym singlu\n  \u003Cb\u003E\"Miracle Of Life\"\u003C\/b\u003E, który powstał w charytatywnym celu wsparcia\n  amerykańskiej organizacji non-profit Planned Parenthood. Dodatkowo w nagraniu\n  tego kawałka wzięli udział również Flea i Jon Theodore! Świetna obsada i\n  fantazyjnie piękny kawałek!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/OyeY7n899LE\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W czasie trwania kampanii prezydenckiej w USA Phoebe Bridgers złożyła\n  obietnicę, że jeśli Donald Trump przegra, to nagra cover popularnej kompozycji\n  \u003Cb\u003E\"Iris\" Goo Goo Dolls\u003C\/b\u003E! Przegrał, a Phoebe nie dość, że słowa dotrzymała,\n  to jeszcze zaprosiła do wspólnego wykonania tego utworu \u003Cb\u003EMaggie Rogers\u003C\/b\u003E!\n  Wow, fani eksplodowali z radości! Ich wersja była dostępna tylko przez jeden\n  dzień do odsłuchania i pobrania na Bandcampie. Cieszyła się ogromną\n  popularnością i koniec końców dziewczyny uzbierały kwotę $173,703.95\n  przeznaczoną dla organizacji Fair Fight, która zajmuje się sprawami\n  ograniczania praw wyborczych czarnej mniejszości w stanach Georgia i Texas. W\n  internecie nic nie ginie, więc możemy się cieszyć tym genialnym coverem!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Ciframe allow=\"autoplay\" frameborder=\"no\" height=\"300\" scrolling=\"no\" src=\"https:\/\/w.soundcloud.com\/player\/?url=https%3A\/\/api.soundcloud.com\/tracks\/928505338\u0026amp;color=%23ff5500\u0026amp;auto_play=false\u0026amp;hide_related=false\u0026amp;show_comments=true\u0026amp;show_user=true\u0026amp;show_reposts=false\u0026amp;show_teaser=true\u0026amp;visual=true\" width=\"100%\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003Cdiv style=\"color: #cccccc; font-family: Interstate, \u0026quot;Lucida Grande\u0026quot;, \u0026quot;Lucida Sans Unicode\u0026quot;, \u0026quot;Lucida Sans\u0026quot;, Garuda, Verdana, Tahoma, sans-serif; font-size: 10px; font-weight: 100; line-break: anywhere; overflow: hidden; text-align: left; text-overflow: ellipsis; white-space: nowrap; word-break: normal;\"\u003E\n  \u003Ca href=\"https:\/\/soundcloud.com\/perla-benitez-298750660\" style=\"color: #cccccc; text-decoration: none;\" target=\"_blank\" title=\"lux\"\u003Elux\u003C\/a\u003E\n  ·\n  \u003Ca href=\"https:\/\/soundcloud.com\/perla-benitez-298750660\/iris-phoebe-bridgers-and\" style=\"color: #cccccc; text-decoration: none;\" target=\"_blank\" title=\"iris | phoebe bridgers and maggie rogers\"\u003Eiris | phoebe bridgers and maggie rogers\u003C\/a\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Gdy wydawało się, że już niczym w roku 2020 Phoebe nas nie zaskoczy, to\n  niespodziewanie w grudniu jej nazwisko znalazło się przy kawałku\n  \u003Cb\u003E\"Lovin' Me\"\u003C\/b\u003E na albumie popularnego... rapera \u003Cb\u003EKida Cudiego\u003C\/b\u003E.\n  Trzeba przyznać, że to była niespodzianka sporego kalibru! I zarazem znak, że\n  dla Phoebe nie ma granic w muzyce! Jak doszło do tej intrygującej współpracy?\n  Ano Kid chyba również uległ urokowi Phoebe, ponieważ latem na Twitterze\n  polecił utwór \"Scott Street\". Phoebe odpowiedziała: \"hum with me\" i gdy\n  zaczęli prywatnie wymieniać wiadomości, okazało się, że Kid mieszka blisko\n  Phoebe i w domu ma studio, w którym pracował nad\n  \u003Cb\u003E\"Man on the Moon, Vol. 3: The Chosen\"\u003C\/b\u003E. No i skończyło to się wspólnym\n  utworem. Nie jest to jakiś wybitny kawałek, ale wydaje mi się całkiem\n  przyzwoity, a już na pewno przyjemny w odsłuchu. Phoebe całkiem fajnie się\n  odnalazła w tych niecodziennych dla niej klimatach!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/sGJc9c3WLJM\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Co by jednak nie mówić dobrego o tych wszystkich pobocznych aktywnościach\n  Phoebe, to najlepszą rzeczą, przy której maczała palce, był oczywiście album\n  \u003Cb\u003E\"Punisher'\u003C\/b\u003E!\u0026nbsp;\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Jaką drogę przebył ten materiał, zanim trafił strzałą Amora w środek mego\n  serducha?\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Pamiętam, że pierwsza zapowiedź (26.02) tego albumu w postaci słodko-gorzkiego\n  singla \u003Cb\u003E\"Garden Song\"\u003C\/b\u003E była... Rzekłbym, że ostrożna. Lirycznie ten\n  kawałek został zbudowany bardzo kunsztownie (senna analiza własnych marzeń i\n  koszmarów w postaci\n  \u003Cspan class=\"VIiyi\" lang=\"pl\"\u003E\u003Cspan class=\"JLqJ4b\" data-language-for-alternatives=\"pl\" data-language-to-translate-into=\"en\" data-phrase-index=\"0\"\u003E\u003Cspan\u003Emigawek wspomnień, tęsknot i niepokojów, odzwierciedlających labirynt\n        gnieżdżący się w umyśle Phoebe)\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E, lecz muzycznie czułem jeszcze mocne nawiązania do jej debiutu i po prostu\n  nie wspominam tej premiery jako porywającej. Nie wpłynęło to na fakt, że wieść\n  o nowym albumie przyjąłem z radością, a sam kawałek z czasem doceniałem\n  bardziej. \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003ESomeday I’m gonna live in your house up on the hill \u003Cbr \/\u003EAnd when your\n    skinhead neighbor goes missing\u003Cbr \/\u003E\u0026nbsp;I’ll plant a garden in the yard\n    then \u003Cbr \/\u003EThey’re gluing roses on a flatbed \u003Cbr \/\u003EYou should see it, I mean\n    thousands \u003C\/i\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/1u8rIx65QgA\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Moja perspektywa oczekiwań względem \"Punishera\" zmieniła się przy publikacji\n  (9.04) drugiego singla. Bogaty instrumentalnie i bliski rockowej estetyki\n  \u003Cb\u003E \"Kyoto\"\u003C\/b\u003E, którego drugie dno liryczne już wcześniej przedstawiłem,\n  zwiastował, że na nowym albumie Phoebe Bridgers wykona ewolucyjny krok w\n  przód! Zatarłem dłonie!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EYou called me from a payphone, they still got payphones \u003Cbr \/\u003EIt cost a\n    dollar a minute \u003Cbr \/\u003ETo tell me you’re getting sober and you wrote me a\n    letter \u003Cbr \/\u003EBut I don’t have to read it\u003C\/i\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Tw0zYd0eIlk\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Moją nadzieję na wspaniały krążek podtrzymał singiel\n  \u003Cb\u003E\"ICU\" (\"I See You\")\u003C\/b\u003E, który pojawił się dokładnie miesiąc (19.05) przed\n  premierą \"Punishera\". Warto dodać, że to kolejny w dyskografii Phoebe utwór z\n  przewijającym się tematem jej uczucia do Marshalla Vore, który to jest przy\n  tym współautorem tekstu. Może miłość między obojgiem wygasła, ale muzycznie są\n  od siebie ciągle uzależnieni.\u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EI used to light you up\u003Cbr \/\u003ENow I can't even get you to play the drums\u003Cbr \/\u003E'Cause\n    I don't know what I want\u003Cbr \/\u003EUntil I fuck it up\u003Cbr \/\u003E\u003Cbr \/\u003EBut I feel\n    something when I see you now\u003Cbr \/\u003E\n    I feel something\n  \u003C\/i\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lDGWhJmnack\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  No i w końcu nadszedł ten, przyspieszony o kilka godzin, moment premiery\n  \u003Cb\u003E\"Punishera\"\u003C\/b\u003E! Zauroczyłem się całym materiałem od pierwszego\n  przesłuchania! Pamiętam doskonale, że imponujące wrażenie wywarł na mnie\n  ekscytujący finał albumu w postaci apokaliptycznej kompozycji\n  \u003Cb\u003E\"I Know The End\"\u003C\/b\u003E, która miesiąc później słusznie została opatrzona\n  świetnym teledyskiem!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Ci\u003EEither way, we're not alone\u003Cbr \/\u003EI'll find a new place to be from\u003Cbr \/\u003EA\n    haunted house with a picket fence\u003Cbr \/\u003ETo float around and ghost my\n    friends\u003Cbr \/\u003ENo, I'm not afraid to disappear\u003Cbr \/\u003EThe billboard said \"The\n    End Is Near\"\u003Cbr \/\u003EI turned around, there was nothing there\u003Cbr \/\u003EYeah, I\n    guess the end is here\u003C\/i\u003E\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/WJ9-xN6dCW4\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Czy jednak od samego początku czułem, że \"Punisher\" zawładnie całkowicie moim\n  serduchem w roku 2020? Niekoniecznie... Okazał się jednak jednym z tych\n  krążków, przy których jeden odsłuch to za mało, drugi zachęca do trzeciego,\n  przy czwartym zapuszczam do ciepłej herbatki, przy piątym zapodaję do snu,\n  przy szóstym zabieram na wycieczkę rowerową, przy siódmym odpalam na kinie\n  domowym, przy ósmym... Krok po kroku \"Punisher\" wydeptywał u mnie ścieżkę do\n  głębi mego serducha. Ten proces znacznie przyspieszył jesienią. Po ponownym\n  zamknięciu sal koncertowych, kin, teatrów poczułem w sobie niemoc, marazm i\n  wpadłem szczerze w psychiczny dołek. Phoebe Bridgers okazała się dla mnie w\n  tamtym trudnym okresie (który w sumie wciąż mniej lub bardziej jest obecny)\n  prawdziwą terapeutką, a \"Punisher\" muzyczną poduszką, w którą wtulałem swoją\n  głowę, na chwilę oddalając wszelkie niepokojące i depresyjne myśli. Niezwykłe\n  doświadczenie! \u0026nbsp; \u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Ostatecznie ten album oceniałem w Podsumowaniu Roku następującymi\n  słowami:\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Punisher\" to absolutnie CUDOWNY album! I przełomowy dla kariery Bridgers!\n  Phoebe na tym krążku zabiera w intymną podróż po najpiękniejszych muzycznych\n  emocjach. Delektuje nas błogim, delikatnym wokalem, ocieplającym mroczne,\n  wrażliwe, poruszające, osobiste historie, w które wkradają się echa jej lęków,\n  problemów z depresją, rozpadających się relacji, rozczarowań, czułych\n  refleksji. Ten ponury wydźwięk tekstów bardzo korespondował ze scenariuszem,\n  jaki nakreślił dla nas rok 2020, a zarazem osobiście odnalazłem na tym krążku\n  mnóstwo pocieszającego ciepła. Bo cały haczyk tej płyty polega na tym, że\n  wszelkie smutki zostały otulone przez wspaniałe, pełne magii, tlących się\n  iskierek nadziei, naszpikowane instrumentalnymi detalami kompozycje!\n  Przeważają zdecydowanie utwory o łagodnym obliczu indie folkowym. Ta \"cisza\",\n  którą niosą takie piękne i spokojne ballady jak choćby \"Garden Song\",\n  \"Halloween\" (z wokalną pomocą Conora Obersta!), \"Moon Song\", \"Savior Complex\",\n  \"Graceland Too\", potrafi być pozorna i narobić sporo hałasu w serduchu.\n  Momentami jednak ta tafla spokojnego muzycznego oceanu naprawdę się wzburza\n  pod wpływem instrumentalnych sztormów. Szczególnie myślę tu o dwóch\n  fragmentach. O bliskim rockowej stylistyce i utrzymanym w przebojowym tempie\n  utworze \"Kyoto\", który niesie jednak w środku kontrastową, smutną historię o\n  trudnych relacjach z ojcem oraz o finałowej, moim zdaniem najlepszej z całej\n  płyty, kompozycji \"I Know The End\"! Ta zaczyna się niewinnie, by przerodzić\n  się w totalny kataklizm emocji, kosmiczną euforię dęciaków rodem z płyt\n  Sufjana Stevensa i upiorny krzyk Phoebe! Istne katharsis! WOW! I ten zmęczony\n  oddech Phoebe w ostatnich sekundach... Żart?\u0026nbsp; Można tak ten zabieg\n  zinterpretować, bo wszak na tej płycie nie brakuje też pewnej dawki\n  ironicznego puszczania oka w stronę słuchacza. \"I Know The End\" to dla mnie\n  jedna z najlepszych zeszłorocznych kompozycji na... najlepszej w mojej ocenie\n  płycie zeszłego roku! To uczta nie tylko dla fanów emocjonalnego indie-folku,\n  choć to pewnie właśnie oni odnajdą się w tej muzycznej opowieści\n  najlepiej.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Wciąż chyba daleko mi do profesjonalnego krytyka, więc rzućmy jeszcze okiem,\n  jak ten album został oceniony w mediach światowych i rodzimych.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zacznijmy może od tego, że \"Punisher\" na Metacritic uzyskał imponującą ocenę\n  9.0 na podstawie 31 krytycznych recenzji! A teraz krótkie zajawki z wybranych\n  opinii:\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Sam Sodomsky z \u003Ci\u003EPitchforka \u003C\/i\u003Ewystawił ocenę 8.7 i rekomendację Best New\n  Music. \"Na wspaniałym drugim albumie Phoebe Bridgers definiuje swój sposób\n  pisania piosenek: szczery, wielowymiarowy, lekko psychodeliczny i pełen serca.\n  Jej muzyka stała się światem samym w sobie\".\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  El Hunt w recenzji \u003Ci\u003ENME \u003C\/i\u003E(5\/5): \"Zdolność autorki z LA do malowania tego\n  utrzymującego się uczucia strachu w tak żywy i realistyczny sposób jest być\n  może największym czynnikiem w jej szybkim wzroście do miana kultowego indie;\n  wystarczy spojrzeć na stan świata w tej chwili\".\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Jonathan Bernstein dla \u003Ci\u003ERolling Stone\u003C\/i\u003E (4\/5) opisuje zawartość\n  \"Punishera\" jako \"jedenaście fachowo oddanych, w dużej mierze przygnębiających\n  piosenek o złamanej wierze, desperackiej, czasami autodestrukcyjnej miłości i\n  niepewnym powrocie do zdrowia\".\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"W chwili, gdy płyta zmierza ku końcowemu, katharsisowemu, stłumionemu\n  krzykowi, \u003Ci\u003EPunisher\u003C\/i\u003E stanowi wyraźny krok naprzód, ale pozostaje tak samo\n  wdzięczny, jak wszystko, co nastąpiło wcześniej\" – pisze Ben Tipple dla\n  \u003Ci\u003EDIY Magazine\u003C\/i\u003E (4,5\/5).\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Arcydzieło w tworzeniu nastroju, apokaliptyczny \u003Ci\u003EPunisher\u003C\/i\u003E przeszywa\n  smutkiem, ale Bridgers nie pogrąża się w nim. [...] Koniec świata rzadko brzmi\n  tak dobrze\". (\u003Ci\u003EQ Magazine\u003C\/i\u003E)\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"\u003Ci\u003EPunisher \u003C\/i\u003Eto olśniewająca płyta, przepełniona smutkiem, ale nie\n  przytłaczająca, pełna momentów, które szczypią za pierwszym razem, ale z\n  każdym przesłuchaniem wnikają głębiej w duszę\" – ocenia David Sackllah dla\n  \u003Ci\u003EConsequence Of Sound\u003C\/i\u003E (A-). \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  A jak oceniali nasi krytycy? Łukasz Cegliński dla \u003Ci\u003ETeraz Rock\u003C\/i\u003E (4,5\/5)\n  pisał: \"\u003Ci\u003EPunisher \u003C\/i\u003Eto współczesne emo. Z wrażliwością, która nie\n  przestaje zadziwiać u tak młodej osoby, Bridgers nagrywa wyraźny dowód swojej\n  wyjątkowości\". \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Powściągliwy Bartek Chaciński na swoim blogu \u003Ci\u003EPolifonia \u003C\/i\u003Eoceniał (8\/10):\n  \"Słychać, że tu ciągle początek jest bliższy niż koniec. Duchy Bon Iver,\n  Beirut czy Bright Eyes unoszą się nad tą płytą co rusz. Przynajmniej na razie\n  Phoebe Bridgers jest w dużym stopniu więźniarką pewnej folk-rockowej estetyki,\n  którą wzdłuż i wszerz przekopali muzycy starsi od niej przynajmniej o dekadę.\n  I jestem przekonany, że będzie jeszcze nagrywać lepsze\".\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Smutny, lecz brylujący dowcipem, kameralny, acz przebojowy\n  \u003Ci\u003EPunisher \u003C\/i\u003Emomentalnie zrobił z Bridgers gwiazdę. Ja mam w stosunku do\n  niego obiekcje, ale przede wszystkim mam słabość do kameralnych ballad z\n  tekstami rodem z wagi ciężkiej. Dlatego polecam, choć z zastrzeżeniami\" – to\n  zdanie Jana Błaszczaka z \u003Ci\u003EPrzekroju\u003C\/i\u003E.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Bridgers raczy słuchaczy melodyjnym opowiadaniem fascynujących historii.\n  [...] Ich poetyckość i konkretność zarazem, mnogość metafor oraz analogii\n  skłaniają ku zastanowieniu, czy nie mamy przypadkiem do czynienia z jedną z\n  najlepszych aktualnie twórczyń tekstów. [...] Ten album to bukiet, pełen\n  uzależniających makówek powtykanych pomiędzy subtelne chabry, słodkie frezje,\n  tajemnicze fiołki i ponętne hibiskusy\" – to fragment recenzji autorki kryjącej\n  się pod pseudonimem Cerberum, która pojawiła się na łamach...\n  \u003Ci\u003ECD-Action\u003C\/i\u003E!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  W muzycznym podsumowaniu roku 2020 według \u003Ci\u003EOnetu \u003C\/i\u003Enie zabrakło\n  \"Punishera\", o którym Joanna Barańska pisze: \"Pokazuje, że Bridgers ma w\n  głowie wyraźny obraz swojej własnej twórczości. Co naturalne dla tak młodej\n  artystki, nie boi się wypróbowywania różnych dróg, ale wciąż całość pozostaje\n  spójna, tak bardzo i charakterystycznie jej. Najbardziej podoba mi się, gdy\n  Bridgers z sardonicznym uśmieszkiem kręci się po obszarze czegoś, co\n  nazwałabym elektronicznym folkiem – albo folkową elektroniką\".\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  A skoro już zahaczam o wątek podsumowań rocznych... Jak już się domyślacie,\n  trudno znaleźć takie zestawy, w których \"Punisher\" nie został wyróżniony!\n  \u0026nbsp;\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"380\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/2xECuqnvvmVktV7UO8Dd3s\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe w drugiej połowie roku postanowiła ponownie przyjrzeć się źródłowemu\n  materiałowi, który stanowił fundament jej drugiego albumu. Skorzystała przy\n  tym z pomocy uznanego amerykańskiego kompozytora, dyrygenta,\n  multiinstrumentalisty \u003Cb\u003ERoba Moose\u003C\/b\u003E (na koncie ma współpracę m.in. z\n  Taylor Swift, The Killers, Haim, FKA Twigs). Efekt? 20 listopada ukazała się\n  skromna EP-ka \u003Cb\u003E\"Copycat Killer\"\u003C\/b\u003E, na którą złożyły się cztery utwory z\n  \"Punishera\" wykonane w wyjątkowych, smyczkowych aranżacjach. Nadały one\n  zupełnie nowy wymiar utworom \"Kyoto\", \"Savior Complex\", \"Chinese Satellite\" i\n  \"Punisher\".\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe tak opisała ten projekt w \u003Ci\u003ENewsweeku\u003C\/i\u003E: \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"Nagrywałam już z Robem i wciąż o nim myślałam, bo ma niesamowity talent do\n  całkowitego przeobrażania piosenek. Zadzwoniłam, spytałam o te cztery kawałki,\n  i zgodził się bez zmrużenia oka. Podkręcił dramaturgię i bogactwo brzmienia.\n  Dzięki Robowi bardziej podobają mi się moje własne utwory.\n  \u003Ci\u003EKyoto \u003C\/i\u003Episałam jako balladę. Nowa wersja sprawiła, że zaczęłam\n  kwestionować wszystko, co do tej pory nagrałam\".\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"encrypted-media\" allowtransparency=\"true\" frameborder=\"0\" height=\"240\" src=\"https:\/\/open.spotify.com\/embed\/album\/4OC1SbVjw7X1L0l2OrpPPg\" width=\"300\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Nawet najlepszy album na świecie nie może zaistnieć bez odpowiedniej promocji.\n  Phoebe w tym temacie wykonała tytaniczną pracę. Prześledźmy te najciekawsze\n  momenty!\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zacznijmy od jej występów dla programów telewizyjnych i muzycznych, które\n  bywały bardzo intrygujące! Pierwszy przykład? Utwór \"Kyoto\" dla programu Jimmy\n  Kimmel Live Phoebe prezentowała... siedząc w swojej wannie.\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/ROwoUgKf4lU\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zjawiskowo wypadło również \"ICU\" śpiewane w czasie kręcenia bączków sportowym\n  samochodem dla \u003Ci\u003EThe Late Late Show with James Corden\u003C\/i\u003E. Kilka miesięcy\n  później Phoebe powróciła z innym nagraniem dla tego programu: utwór \"Kyoto\"\n  zaczyna śpiewać, budząc się w swojej sypialni, a w drugiej połowie przenosi\n  się do Carnegie Hall. \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/u93hB8F9hOw\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"360\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Y6yuqvjMX0k\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Okej, to jeszcze raz \"Kyoto\", ale tym razem w bardzo porywającej wersji z\n  dyskotekową otoczką dla \u003Ci\u003EThe Late Show with Stephen Colbert\u003C\/i\u003E.\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/DCFStAAqkX4\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Trudno oderwać wzrok od pięknie wyreżyserowanego i symbolicznego wykonania \"I\n  Know The End\" w pustym teatrze na potrzeby programy\n  \u003Ci\u003ELate Night with Seth Meyers\u003C\/i\u003E.\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/H9KYQ_tnTtc\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  A co powiecie na występ dla \u003Ci\u003ENPR\u003C\/i\u003E... w gabinecie prezydenta Stanów\n  Zjednoczonych w Białym Domu? Okej, tu trochę Phoebe oszukała rzeczywistość,\n  ale wpadło całkiem interesująco!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/2bOigld3D1k\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zauroczyło mnie świąteczno-magiczne wykonanie \"Savior Complex\" dla\n  \u003Ci\u003EThe Tonight Show Starring Jimmy Fallon\u003C\/i\u003E!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/SyGxVVgVtLA\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Dla \u003Ci\u003EBBC Radio 1\u003C\/i\u003E Phoebe wystąpiła w niezwykłej sesji wspólnie z\n  obiecującą brytyjską artystką – Arlo Parks! Dziewczyny wykonały utwór \"Kyoto\"\n  oraz cover \"Fake Plastic Trees\" Radiohead!\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/JKPaA3p3bJU\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Ubiegły rok stał również pod znakiem wysypu muzycznych livestreamów na\n  Instagramie. W tym temacie polecam skromny, akustyczny występ Phoebe\n  transmitowany na kanale \u003Ci\u003EPitchfroka\u003C\/i\u003E.\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/_Yl_T4O7-d8\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Bardzo symbolicznie w kontekście roku 2020 wypadł również kameralny występ dla\n  garstki osób zgromadzonych na słynnym stadionie Los Angeles Memorial Coliseum.\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/xprOOPOht8I\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  A co transmisjami pełnowymiarowych koncertów? Takie też miały miejsce, ale\n  oczywiście bez udziału publiczności. Tu dwa polecenia. Na początek wyjątkowy\n  występ w ramach wirtualnego festiwalu Save Our Stages Fest, który został\n  zorganizowany w celu, który nie wymaga wyjaśnień. Na scenie klubu Troubadour:\n  Phoebe, jej zespół oraz goście na czele z Conorem Oberstem! \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/InqXSsPI5eA\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  No i mój faworyt! Koncert w słynnym amfiteatrze Red Rocks! Z zupełnie\n  odmiennej perspektywy (scena ustawiona w miejscu, gdzie siedzi publiczność) i\n  znakomitą scenografią! Magia! Dodam, że w zeszłym roku urządziłem sobie\n  sylwestrowy wieczór z seansami koncertów, a tenże puściłem na deser po\n  północy!\n  \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/OGmIVMCqwiE\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  A co poza występami? Tu osobny akapit warto poświęcić głośnej premierze\n  \u003Cb\u003E teledysku \u003C\/b\u003Edo \u003Cb\u003E\"Savior Complex\"\u003C\/b\u003E, który został wyreżyserowany\n  przez znaną brytyjską aktorkę \u003Cb\u003EPhoebe Waller-Bridge\u003C\/b\u003E. W roli głównej\n  pojawia się natomiast \u003Cb\u003EPaul Mescala\u003C\/b\u003E, którego rola \u003Cb\u003EConnela \u003C\/b\u003Ew\n  emocjonalnym i świetnym serialu \u003Cb\u003E\"Normal People\" \u003C\/b\u003Ebyła objawieniem. Żaden\n  z poprzednich obrazów Phoebe Bridgers nie miał takiej obsady i wsparcia! Jak\n  doszło do tej współpracy z tymi znamienitymi aktorami?\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Wszystko zaczęło się od... maila, który Bridgers postanowiła wysłać do swojej\n  brytyjskiej imienniczki, która zachwyciła ją tytułową rolą w serialu\n  \"Fleabag\", a przy tym uznała za zabawny fakt, że łączy ich to samo imię. W\n  wymianie maili Waller-Bridge zachęciła Phoebe do obejrzenia serialu \"Normal\n  People\". Po seansie Phoebe na Twitterze zamieściła swoją reakcję: \"Finished\n  Normal People and now I’m sad and horny oh wait.\" Na ten wpis zareagował Paul\n  Mescala, który okazał się fanem jej twórczości, komentując dosadnie: \"I am\n  officially dead\". Zaczęli pisać do siebie, Phoebe wyznała, kto ją zachęcił do\n  obejrzenia serialu, Paul podłapał ten wątek i wyszedł z pomysłem stworzenia\n  czegoś wspólnie, a Waller-Bridge dowiadując się o tym, skwitowała krótko:\n  \"Hell yeah\". W pierwszej wizji teledysku Bridgers miała na ekranie odgrywać\n  większą rolę, ale sama trochę się przed tym wzbraniała. Kilka tygodni później\n  otrzymała wiadomość od Waller-Bridge, która zwolniła ją od tego obowiązku i\n  wysłała jej zdjęcia Charllotte – uroczego psa rasy chihuahua, który ukradł\n  ostatecznie kilka kadrów z niniejszego teledysku!\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/VJlR3pvgLQA\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zapewne zdążyliście już zauważyć, że Phoebe często pojawia się ubrana w\n  hallowenowe\u003Cb\u003E pidżamy\/kostiumy z motywem szkieletu\u003C\/b\u003E. Ten strój stał się symbolem\n  ery \"Punishera\" (dla debiutu charakterystyczny był motyw ducha) i jest dowodem\n  na to, że Bridgers także potrafi zadbać o kwestie wizerunkowe. Zresztą\n  wystarczy tylko przejrzeć jej\n  \u003Ca href=\"https:\/\/www.instagram.com\/_fake_nudes_\/\" target=\"_blank\"\u003Ekonto na Instagramie\u003C\/a\u003E, które w dużym stopniu można określić jako \"memiczne\". Wręcz zadziwiający\n  jest ten kontrast między wydźwiękiem jej twórczości, a totalnie\n  bezkompromisową treścią wypełniającą jej social media. Ale za tym wszystkim\n  kryje się przede wszystkim autentyczność (anegdotka: na początku kariery, gdy\n  dobijała się do różnych wytwórni, jeden z szefów sugerował jej zmianę tonu\n  social mediów na mroczniejszy – kategorycznie odmówiła). Kieruje się radą,\n  którą kiedyś otrzymała od Haley Dahl: \"Mów prawdę, bo w przeciwnym razie,\n  jeśli skłamiesz, będziesz musiała tworzyć każdą rzeczywistość i śledzić, co\n  wolno ci robić, a czego nie wolno, albo komu mówić, a komu nie\". Fani\n  uwielbiają ją za szczerość! I tu trzeba przyznać, że Phoebe zgromadziła wokół\n  siebie prawdziwą i wierną społeczność, określaną jako\n  \u003Cb\u003EPharbz \u003C\/b\u003E(żartobliwe nawiązanie do Barbz – nazwy fandomu Nicki Minaj). Im\n  również może sporo zawdzięczać w kwestii budowania popularności. W ostatnich\n  miesiącach fenomenem z merchu Phoebe okazały się czarne spodnie dresowe z\n  wydrukowanym na tyłku w foncie gotyckim jej imieniem i nazwiskiem. Nie muszę\n  chyba dodawać, że fani często chwalili się tym zakupem, proklamując \"Phoebe\n  Bridgers owns my ass\". Dużą popularnością cieszyły się też porównania Phoebe\n  do Taylor Swift, które w grudniu pojawiały się na Twitterze: \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"phoebe bridgers is taylor swift for girls who have crumbs in their bed\",\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"phoebe bridgers is taylor swift for girls who drowned their Sims\",\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"phoebe bridgers is taylor swift for girls who hate themselves\",\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \"phoebe bridgers is taylor swift for girls who told kids on the playground\n  that ‘ring around the rosie’ is actually about the black plague\".\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Phoebe uznaje je za całkowicie uczciwe i fajne. Sama podkreśla, że nigdy nie\n  spotkała i nie rozmawiała z Taylor Swift, ale chciałaby. \"Myślę, że ona jest\n  doskonałym przykładem sposobu, że przywileje są zarówno wynikiem szczęścia,\n  ale także trzeba być przy tym naturalnie utalentowanym ... jak i trzeba być\n  wielkim pisarzem, a ja zawsze o niej tak myślałam\" – wyznała dla portalu\n  \u003Ci\u003ENylon\u003C\/i\u003E. W tymże samym tekście obie artystki do siebie porównał Matt\n  Berninger, który niedawno współpracował ze Swift na płycie \"Evermore\": \"Ich\n  piosenki malują naprawdę żywe obrazy abstrakcyjnych, emocjonalnych miejsc,\n  które wydają się autentyczne. Nie potrafię wyjaśnić, jak to robią, ale myślę,\n  że to właśnie z tą niechlujną szczerością ludzie się łączą\". Kto wie, może\n  kiedyś w przyszłości doczekamy się kolaboracji tych dwóch artystek.\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Obserwując w zeszłym roku niestrudzoną walkę Phoebe o swoje pięć minut,\n  zwróciłem również uwagę na \u003Cb\u003Eniezliczoną ilość wywiadów\u003C\/b\u003E, jakie zostały z\n  nią przeprowadzone. Phoebe rozmawiała nie tylko z dziennikarzami, ale także z\n  celebrytami, muzykami (ciekawe rozmowy z\n  \u003Ca href=\"https:\/\/youtu.be\/zBx8wfvBQxU\" target=\"_blank\"\u003ELarsem Ulrichem\u003C\/a\u003E i\n  \u003Ca href=\"https:\/\/youtu.be\/dFoSiivo9A8\" target=\"_blank\"\u003EBeabadoobee\u003C\/a\u003E),\n  pisarzami (rozmowa na łamach \u003Ci\u003EPlayboya\u003C\/i\u003E z Carmen Marii Machado, której\n  feministyczna książka \"Jej ciało i inne strony\" zmieniła u Phoebe sposób\n  postrzegania świata i inspirowała do pisania tekstów nacechownych realizmem\n  magicznym. I tak, tam również pojawiła się rozbierana sesja Phoebe!).\n  Większość tych rozmów przeprowadzana była w sposób zdalny i widok\n  rozmawiającej Phoebe, która siedzi w swojej sypialni w mieszkaniu w Echo Park,\n  za nią biała rama wezgłowia jej łóżka opleciona światełkami oraz ściana, na\n  której zawieszony jest czarno-biały plakat Nicka Cave'a, odwrócony bukiet\n  martwych róż, a także gitara elektryczna omalowana gwiazdami – był bardzo\n  charakterystycznym obrazem roku 2020. \u0026nbsp; \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Trudno to sobie wyobrazić, ale Phoebe znalazła w tym wszystkim czas również\n  na... założenie własnej \u003Cb\u003Ewytwórni płytowej!\u003C\/b\u003E \"\u003Cspan class=\"VIiyi\" lang=\"pl\"\u003E\u003Cspan class=\"JLqJ4b ChMk0b C1N51c\" data-language-for-alternatives=\"pl\" data-language-to-translate-into=\"en\" data-phrase-index=\"0\"\u003E\u003Cspan\u003EZawsze marzyłem o posiadaniu wytwórni, ponieważ jestem też wielkim\n        fanem muzyki\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E\u003C\/span\u003E\" – wyznawała na łamach \u003Ci\u003EBillboardu\u003C\/i\u003E. Szefów wytwórni Dead Oceans\n  \"męczyła\" różnymi propozycjami artystów, z którymi jej zdaniem warto byłoby\n  podpisać kontrakt, aż w końcu wprost zadała pytanie: \"Dlaczego nie pozwolicie\n  mi założyć własnej wytwórni i werbować zdolnych artystów?\". Oni odpowiedzieli\n  w stylu: \"Proszę bardzo!\". I tym sposobem w październiku ogłaszała narodziny\n  wytwórni \u003Cb\u003ESaddest Factory\u003C\/b\u003E, pozostającej pod skrzydłami Dead Oceans.\n  Nazwa to żartobliwe podejście do słowa \"satisfactory\" – często używanego\n  określenia w branży muzycznej. \"Wizja wytwórni jest prosta: dobre piosenki,\n  bez względu na gatunek\" – wyjaśnia Phoebe. Już jako dyrektor generalna\n  podpisała pierwszy kontrakt z niebinarnym, indie-popowym artystką\/artystą\n  \u003Cb\u003EClaud\u003C\/b\u003E, którą\/którego usłyszała niegdyś przypadkowo w Chicago. 12 lutego\n  nakładem Saddest Factory ukaże się debiutancki album Claud zatytułowany \"Super\n  Monster\". Pierwsze singlowe zapowiedzi brzmią obiecująco!\u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/hjqTrZUL_2U\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Puentą dla zeszłorocznych sukcesów Phoebe Bridgers okazały się\n  \u003Cb\u003Ecztery nominacje do nagród Grammy\u003C\/b\u003E! Album \"Punisher\" został umieszczony\n  na liście \u003Cb\u003EBest Alternative Music Album\u003C\/b\u003E! Utwór \"Kyoto\" nominowany w\n  kategoriach \u003Cb\u003EBest Rock Song \u003C\/b\u003Eoraz \u003Cb\u003EBest Rock Performance\u003C\/b\u003E! A sama\n  artystka pojawia się pośród kandydatów do nagrody \u003Cb\u003EBest New Artist\u003C\/b\u003E! W\n  trakcie, gdy ogłaszano te ważne wyróżnienia (okej, można sporo dyskutować nad\n  jakością nagród Grammy, ale to wciąż Grammy) Phoebe... spała! Obudziła ją w\n  pierwszej kolejności wiadomość od mamy, a potem posypały się zewsząd kolejne\n  gratulacje. W rozmowie z Beabadoobee podkreślała bardzo fajne reakcje reszty\n  swojej rodziny, a zwłaszcza dziadka, który dopiero po tej wiadomości w pełni\n  zrozumiał, że jego wnuczka jest poważną, szanowaną i znaną na całym świecie\n  artystką muzyczną. Nawet sąsiedzi Phoebe, którzy potrafili wcześniej krzyczeć\n  do niej \"shut the fuck up\", gdy śpiewała w domu, ku jej zdumieni zaczęli\n  składać powinszowania. Nie będzie zapewne łatwo o docelowe zdobycie statuetek,\n  ale trzymam kciuki! Phoebe w pełni na to zasługuje! Rozstrzygnięcia poznamy\n  jednak dopiero w marcu, ponieważ gala rozdania nagród została przesunięta z\n  powodu wciąż szalejącego koronawirusa. \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Kończąc wątek roku 2020, nie mogę również zapomnieć o tradycyjnym,\n  świąteczno-grudniowym coverze! Tym razem na warsztat Phoebe trafiła kompozycja\n  \u003Cb\u003E\"If We Make It Through December\"\u003C\/b\u003E Merle Haggarda! \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ciframe allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen=\"\" frameborder=\"0\" height=\"366\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/wNfK819vnrQ\" width=\"480\"\u003E\u003C\/iframe\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Zdaję sobie sprawę, że bardzo gloryfikuję talent i dotychczasowe dokonania\n  Phoebe Bridgers, ale jednocześnie jestem przekonany, że ta dziewczyna może w\n  przyszłości nas zachwycić jeszcze bardziej! Wierzę w to całym serduchem i\n  jestem ciekaw, co wydarzy się w jej życiu w tym roku. Potencjalnie powinna\n  wyruszyć w trasę oraz odwiedzać festiwale (została ogłoszona na Colours Of\n  Ostrava!), ale... sami wiecie, że koronawirus ciągle trzyma nas w domach i\n  perspektywy na najbliższe miesiące nie są kolorowe... No cóż, zobaczymy! Jedno\n  jest pewne, ta dziewczyna na pewno nie będzie siedziała bezczynnie! Niedawno\n  zresztą zapowiedziano jej występ w ramach programu \u003Ci\u003ESaturday Night Live\u003C\/i\u003E!\n  Czekam!\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Ch3 style=\"text-align: center;\"\u003E\u003Ca href=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-9gnREQw8omc\/YBBLnvZTgKI\/AAAAAAAAHUo\/-_13c9T9SRo0IcjFqw1RbAs5Gk_ysKELgCNcBGAsYHQ\/s770\/Phoebe%2BBridgers.png\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" data-original-height=\"770\" data-original-width=\"770\" height=\"400\" src=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-9gnREQw8omc\/YBBLnvZTgKI\/AAAAAAAAHUo\/-_13c9T9SRo0IcjFqw1RbAs5Gk_ysKELgCNcBGAsYHQ\/w400-h400\/Phoebe%2BBridgers.png\" width=\"400\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\u003C\/h3\u003E\u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003EOkej, okej, to jeszcze nie koniec! Okazuje się, że uzbierało mi się w\n  notatkach jeszcze kilka \u003Cb\u003Eciekawostek\u003C\/b\u003E, \u003Cb\u003Eanegdotek\u003C\/b\u003E,\u003Cb\u003E \u003C\/b\u003Ektórych\n  nie udało mi się ostatecznie wcześniej przemycić. Oto one:\u0026nbsp;\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Phoebe jest ogromną fanką serii książek o Harrym Potterze! Należy do\n      wielbicieli... Slytherinu!\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003EJest pescowegetarianką.\u0026nbsp;\u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003EUwielbia podcasty kryminalne.\u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Otwarcie przyznaje się do depresji i korzystania z pomocy terapeuty.\n      \u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003EObecnie jej mama zajmuje się... kręceniem stand-upów.\u0026nbsp;\u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Przy podpisywaniu kontraktu z Dead Oceans zmusiła szefa wytwórni, by\n      przeszedł na wspólną kolację, bo nie miała zamiaru dopinać tej umowy\n      mailowo.\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Pod koniec 2013 roku bądź na początku 2014 dziadek Phoebe zapłacił jej za\n      występ na zjeździe rodzinnym. Występowała obok uznanej amerykańskiej\n      songwriterki Gordon Gano, liderki folk-punkowego zespołu Violent Fammes.\n      Phoebe w tamtym momencie nie spodziewała się, że kilka lat później\n      \"skończy\" jako support Violent Fammes na ich trasie.\u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      W 2014 roku wzięła udział w castingu do pewnego muzycznego filmu i została\n      zauważona przez Lindę Perry (piosenkarkę i producentkę mającą na koncie\n      współprace m.in.: z Courtney Love, Chrisitną Aguilerą, Gwen Stefani,\n      Alicią Keys). Chciała ona obsadzić w filmie Phoebe, ale ta zrezygnowała po\n      spotkaniu i skandalicznych słowach producenta skierowanych do niej i innej\n      dziewczyny rywalizującej o rolę: \"Powodem, dla którego wy dwie jesteście\n      tak wspaniałe, jest to, że obie jesteście osiągalne. Gdybym był\n      dzieciakiem, oglądałbym ten film, wiedziałbym, że mógłbym się z tobą\n      przespać\". Właściwie Phoebe przyjęła ten incydent z ulgą, bo od początku\n      nie była przekonana co do tego pomysłu i zyskała wymówkę.\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Podczas koncertu, na którym poznała Conora Obersta, zagrała utwór \"Motion\n      Sickness\" oraz \"Whatever (Folk Song in C)\" z kompilacji rarytasów Elliota\n      Smitha \"New Moon\" z 2007 roku. Po występie Conor powiedział: \"Wow,\n      pokochałem te dwie ostatnie piosenki\". Na co Phoebe odparła: \"Cóż, tak –\n      zagrałem jedną z moich, a potem piosenkę Elliotta Smitha\". Conor zaś\n      uparcie twierdził: \"Nie, nie zrobiłaś tego. To nie jest piosenka Elliotta\n      Smitha\". Chwilkę się o to wykłócali, ale jak już wiecie, stali się później\n      przyjaciółmi.\u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      W 2018 roku Phoebe supportowała w Londynie występ Bon Ivera. Podczas\n      soundchecku dołączyli do niej Justin Vernon i Sean Carey i razem zagrali\n      kilka piosenek – bardzo miło wspomina ten moment.\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      \u0026nbsp;W 2018 dla sesji Spotify Phoebe nagrała cudny cover utworu\n      \u003Ca href=\"https:\/\/youtu.be\/I5IHmwn6aGE\" target=\"_blank\"\u003E\"Friday I'm In Love\"\u003C\/a\u003E.\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      W 2019 roku ukazał się krążek stanowiący hołd dla twórczości Toma Waitsa\n      \"Come On Up To The House: Women Sing Waits\". Wśród zaproszonych wokalistek\n      jest i Phoebe z własną interpretacją utworu\n      \u003Ca href=\"https:\/\/open.spotify.com\/track\/52VusXaTmXUS4JRS92eDSa?si=KubxspcxT0ezmOeaxLuiIg\" target=\"_blank\"\u003E\"Georgia Lee\"\u003C\/a\u003E.\u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Nie wspomniałem jeszcze o dwóch interesujących kolaboracjach. W 2018 roku,\n      na potrzeby drugiego sezonu serialu \"Trzynaście powodów\", zespół Lord\n      Huron zaprosił Phoebe do wspólnego nagrania ich popularnej kompozycji\n      \u003Ca href=\"https:\/\/youtu.be\/zo0mm1XXz1E\" target=\"_blank\"\u003E\"Night We Met\"\u003C\/a\u003E.\n      \u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Na przełomie 2019 i 2020 roku Phoebe pomagała przy produkcji trzeciego\n      albumu Christiana Lee Hutsona – \"Beginners\". Jej wokal słyszymy w utworach\n      \u003Ca href=\"https:\/\/youtu.be\/SctvheyAUQk\" target=\"_blank\"\u003E\"Lose This Number\"\u003C\/a\u003E\n      oraz \"Unforgivable\". Z Christianem przyjaźni się i współpracuje od 2018\n      roku, wziął on udział w nagrywaniu piosenki \"Ketchum, ID\" na EP-kę\n      \"boygenius\", pomagał w nagraniach i ruszył w trasę jako członek Better\n      Oblivion Community Center oraz miał swoj udział w tworzeniu\n      \"Punishera\".\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      A skoro już mowa o tym, kto pomagał przy \"Punisherze\" w studiu Sound City,\n      to do tej listy dopiszmy jeszcze: Jenny Lee Lindberg (Warpaint), Nicka\n      Zinnera (Yeah Yeah Yeahs), Nate Walcotta i Mike'a Mogisa (Bright Eyes),\n      Jima Keltnera (legendarny perkusista sesyjny), Blake'a Millisa, Julien\n      Baker, Lucy Dacus, Conora Obersta, Tony'ego Berga, Ethana Gruskę, członków\n      jej zespołu: Marshalla Vore'a, Harrisona Whitforda, Emily Retsas i Nicka\n      White'a oraz wielu innych!\u0026nbsp;\u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      \"Punisher\" został zadedykowany pamięci Maxa – czarnego mopsa, którym\n      Phoebe opiekowała się od ósmego roku, a który zmarł na początku 2019 roku.\n      Phoebe bardzo mocno przeżyła stratę swojego psiego przyjaciela. \u003Cbr \/\u003E\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\n  \u003Cul\u003E\n    \u003Cli\u003E\n      Nagrywając \"I Know The End\", Phoebe pytała się Conora Obersta o technikę\n      krzyku. Odpowiedział jej: \"Po prostu krzycz\". Ostatecznie straciła głos na\n      kilka dni. \u0026nbsp;\n    \u003C\/li\u003E\n  \u003C\/ul\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cul\u003E\u003C\/ul\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  Życiorys Phoebe jest barwny i jeszcze pewnie mółbym opowiadać o niej długo,\n  ale ja już też \"tracę głos\" i czas kończyć! Mam nadzieję, że ta dawka wiedzy o\n  życiu Phoebe Bridgers zaspokoiła Wasze zainteresowanie artystką, która stała\n  się objawieniem ostatnich miesięcy. Jej historię sukcesu można krótko opisać\n  jako połączenie zdrowych porcji talentu, wsparcia właściwych osób oraz\n  nieustająco ciężkiej pracy. Bez wątpienia\n  \u003Cb\u003EPhoebe Bridgers stała się jedną z najbardziej utalentowanych\n    singer-songwriterek XXI wieku!\u0026nbsp;\u003C\/b\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\n  \u003Cb\u003E\"Phoebe objawia się jako głos swojego pokolenia. Za 50 lat stanie się nową\n    Patti Smith, PJ Harvey, Nickiem Cave'em. Będzie jedną z tych artystek, na\n    którą wszyscy będą spoglądać wstecz, jako na osobę, która wytyczyła własną\n    ścieżkę i była tak znacząca dla wielu ludzi\"\u003C\/b\u003E\n  – tymi pięknymi słowami jej przyjaciela Dave'a Rowana stawiam kropkę. \u003Cbr \/\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv class=\"separator\" style=\"clear: both; text-align: center;\"\u003E\n  \u003Ca href=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-ca1q1ucyHiI\/YA3m9FwhAEI\/AAAAAAAAHUg\/jDmhWGQT0P0_rHx15Q6TAiy6lZn5qsQlQCNcBGAsYHQ\/s1200\/Screenshot_2021-01-24%2BPhoebe_1_SaddestFactory_lores%2Bjpg%2B%2528obraz%2BWEBP%252C%2B1200%25C3%2597800%2Bpikseli%2529.png\" style=\"margin-left: 1em; margin-right: 1em;\"\u003E\u003Cimg border=\"0\" data-original-height=\"800\" data-original-width=\"1200\" height=\"426\" src=\"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-ca1q1ucyHiI\/YA3m9FwhAEI\/AAAAAAAAHUg\/jDmhWGQT0P0_rHx15Q6TAiy6lZn5qsQlQCNcBGAsYHQ\/w640-h426\/Screenshot_2021-01-24%2BPhoebe_1_SaddestFactory_lores%2Bjpg%2B%2528obraz%2BWEBP%252C%2B1200%25C3%2597800%2Bpikseli%2529.png\" width=\"640\" \/\u003E\u003C\/a\u003E\n\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E\u0026nbsp;\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003ESylwester Zarębski\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003EPM\u003C\/div\u003E\n\u003Cdiv style=\"text-align: justify;\"\u003E28.01.2021\u003Cbr \/\u003E\u003C\/div\u003E\n"},"link":[{"rel":"replies","type":"application/atom+xml","href":"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/feeds\/6359976714481907659\/comments\/default","title":"Komentarze do posta"},{"rel":"replies","type":"text/html","href":"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/2021\/01\/bohaterka-roku-2020-phoebe-bridgers.html#comment-form","title":"Komentarze (0)"},{"rel":"edit","type":"application/atom+xml","href":"https:\/\/www.blogger.com\/feeds\/8258654725374878539\/posts\/default\/6359976714481907659"},{"rel":"self","type":"application/atom+xml","href":"https:\/\/www.blogger.com\/feeds\/8258654725374878539\/posts\/default\/6359976714481907659"},{"rel":"alternate","type":"text/html","href":"https:\/\/www.podrozemuzyczne.pl\/2021\/01\/bohaterka-roku-2020-phoebe-bridgers.html","title":"Bohaterka Roku 2020: Phoebe Bridgers!"}],"author":[{"name":{"$t":"Podróże Muzyczne"},"uri":{"$t":"http:\/\/www.blogger.com\/profile\/03913404281226996349"},"email":{"$t":"noreply@blogger.com"},"gd$image":{"rel":"http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail","width":"32","height":"23","src":"\/\/blogger.googleusercontent.com\/img\/b\/R29vZ2xl\/AVvXsEi6rX-6BU3CHTjgypxEMah1yKZV56_FbgeGTNcZ_N2wLpxtPKEzX_BQD97x7xjKOyPwyDWUevgDmYecy5EGRusKeVvjHLiRDcrqpL9ig73saotOvu-5SKFAd0PGWXhXzH0EKY-TOkR2q7iZ5c_XhdxC_SSqwB4uVfiKrcaWw9KEz4w\/s220\/Sylwester%20Zar%C4%99bski,%20Podr%C3%B3%C5%BCe%20Muzyczne.jpeg"}}],"media$thumbnail":{"xmlns$media":"http://search.yahoo.com/mrss/","url":"https:\/\/1.bp.blogspot.com\/-5RJtmvDO0x4\/YBMRG1Hn9aI\/AAAAAAAAHU4\/-ZAhd_8Zhj8HZcde6IxcZlTRXEeR3M0BwCNcBGAsYHQ\/s72-c\/Phoebe%2Bcover.jpeg","height":"72","width":"72"},"thr$total":{"$t":"0"}}]}});